restitus
Vestitus, Cultus ; ager consitus, in quo fructus insunt. Charta ann. 1083. apud D.
Calmetin Probat. Hist. Lotharingiæ tom. 1. col. 481 :
Dedit scilicet eidem Ecclesiæ in perpetuam dotem mansum unum indominicatum et quatuor Restitos et montem a turri extrema usque ad aquam cum banno, etc.
Restitusenim, ut
Restibilis, dici potuit, pro Cultus, ager consitus ; unde
Ung champ grant et Restile, apud Rabelais. lib. 4. cap. 45. pag. mihi 189. Vide supra Restipulus.