About

Menu

restinguere

restinguere [CL] 1 to extinguish (fire or light). b to quench, assuage (thirst or hunger). c (fig.) to snuff out. semiustas pyrarum faculas caelestis clementiae fontibus restinctas [gl.: acuyncte] Aldh. VirgP 46; qui pacare studens belli certamina saeva / nititur accensam fraudis restingere flammam / et necis horrendae stolidum sedare tumultum Id. VirgV 1553; cereum a flamma sua negligenter restinctum Gosc. Edith 71; fertur subitum ~ere incendium, ideoque Vulcano consecratus est Alb. Lond. DG 8. 7.  b sitis ardorem aque poculo, votivo quidem sed immoderato, restinxit Mir. Fridesw. 67; refectio tenuis et sobria incitabat esuriem magis quam ~ebat. gustare videbatur cibum, non sumere Turgot Marg. 10.  c mea sed restinguitur fortiter natura / quod de meo corpore non fluit tinctura Ripley 422. 2 to quench, suppress (passion); b (other feeling or condition). quia nefarie cupiditatis ardorem domi ~ere fas non erat Mir. Fridesw. 46; putride carnis voluptuositas est ~enda J. Yonge Vis. Purg. Pat. 9.  b de ‥ ingenio, quod nec tanto corporis potuit dolore ~i Bede HE II 1 p. 77; aeris adsit leta temperies, aquarum copia tribuatur, ventus incipiat spirare clementior, ut estus quo populus laborat, tuo munere citius ~atur W. S. Alb. V. Alb. & Amphib. 21 p. 154; de vitio lingue. quisquis es, attende: paucis tibi multa restingam (Vers.) M. Rievaulx 12.

Saved

Recent