restitutor
restitutor, a restorer, rebuilder
rēstĭtūtor, ōris, m. [restituo], a restorer, rebuilder.
- I Lit.: templorum omnium, Liv. 4, 20: urbium, Inscr. Orell. 1103.—
- II Trop.: salutis meae, Cic. Mil. 15, 39; cf. Quint. 7, 1, 43 and 61: reipublicae, Eum. Grat. Act. ad Constant. 4: Galliarum, Vop. Aur. 9: tanti operis restitutor deus, App. Herm. Trism. p. 92.
restitūtor, ōris, m. (restituo), der Wiederhersteller, templorum omnium, Wiedererbauer, Liv. 4. 20, 7; restitutores urbium, Corp. inscr. Lat. 9, 1566: rest. Galliarum, Vopisc. Aurel. 9, 4: tanti operis effector et rest. deus, Ps. Apul. Ascl. 26: rest. salutis meae, mein Retter, Cic. Mil. 39: dass. absol., der Retter, Quint. 7, 1, 43.
decidit nisus ante cereum; qui domino suo restitutus gratia ~oris sui meruit carior haberi
restĭtūtŏr, (15) ōris, m. (restituo), restaurateur dʼédifices : Liv. 4, 20, 7 || celui qui rétablit : salutis Cic. Mil. 39, sauveur, cf. Quint. 7, 1, 43.
At non minori Restitutores recompensantur gloria, qui sese obdentes periculo, prædonum pericula, calumnias atque insidias patiuntur.
restitūtor ōris, m
- restituo, a restorer, rebuilder: templorum omnium, L.—Fig.: salutis meae.