resultatio
rĕsultātĭo, ōnis, f. [resulto],
- a reverberation, echo: grata et consona, Ambros. Hexaëm. 3, 5, 11: laetitiae, id. in Psa. praef. § 9: blanda, Cassiod. Var. 2, 40.—
- II Trop., a resistance, refusal, Cassiod. Var. 2, 24.
resultātio, ōnis, f. (resulto), I) das Zurückspringen, a) die Rückströmung (Ggstz. manatio, Ausströmung), Augustin. epist. 109, 1. – b) das Zurückprallen, der Widerhall, quam grata et consona res., Ambros. hexaëm. 3, 5. § 11: clamor iucunditatis, laetitiae res., Ambros. in psalm. praef. § 9: caelestis oraculi res., Heges. 4, 17. – citharae blanda res., Cassiod. var. 2, 40, 12. – II) übtr., das Widerstreben, die Weigerung, Cassiod. var. 2, 24, 1.
quid est autem ecco nisi ~o aeris sive repercussio?
derivata intellectus fit forma; relata rationi imprimitur, multorum imaginaria ~one [v. l. refulsione ] in generis aut speciei essentiam distributa
cum vocum et cymbalorum alta ~one
sicud qualitates prime sunt essencie extrinsece presupposite ad ~onem qualitatum secundarum
rĕsultātĭō, ōnis, f. (resulto), répercussion : Ambr. Hex. 3, 5 || son de la lyre : Cassiod. Var. 2, 40 || résistance : Cassiod. Var. 2, 24.
Resultacio sua nullum obtineat efectum, et hec cessionis bonorum hominum manibus roborata omnique tempore maneat inconvulsa.Alia ann. circ. 890. apud D.
FleureauHist. Bles. part. 5. pag. 202 :
Omnes superius memoratæ res cum omni integritate, sine aliqua Resultatione, aut contradictione, aut judicum consignatione... revocentur.Vide Resultare 1.