resumptivus
rĕsumptīvus, a, um, adj. [resumo],
- restorative: odoramenta, Cael. Aur. Tard. 4, 3, 75: cyclus, id. ib. 2, 1, 47.
resūmptīvus, a, um (resumo), zur Erholung dienlich, cyclus, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 47: virtus, ibid. 4, 3, 75.
nam sedens nunc ante, nunc retro jacens, motu ~o corpus totum sic tremebundum exhibuit
competunt ‥ sola alterativa vel ~a
multa facta consumpcione detur electuarium ~um zuccari ro'
rĕsūmptīvus, a, um, C. Aur. Chron. 4, 3, 75 et rĕsūmptōrĭus, a, um, C. Aur. Acut. 3, 8, 95 (resumo), qui remet un malade.