About Report a problem

Menu

resupinare

resupinare [CL] 1 (trans.) to lay face upwards, lay flat on his or its back; b (violently); c (transf.). ~etur lapidosus et eleventur anche ejus Gad. 98. 1.  b lancea dorso deorsum affixa, donec ab equo ~ans eum supra sepem, velut miles intentaverit mortem Herm. Arch. 37 p. 76; [Rollo] apprehensum pedem regis ad os suum stans attraxit. illo ~ato secutus risus Northmannorum W. Malm. GR II 127; Rollo ‥ dedignatus genibus ejus [regis] advolvi, pede apprehenso regem ~atum prostravit Silgrave 49.  c invictum Julium quem opipaverat / ‥ / mors preseps subito resupinaverat Walt. Wimb. Sim. 112. 2 to pull back to horizontal position, to bend or tilt back. b to cause to lie back (of pride, as dist. from bending forward in service). quidam ‥ dum ~atis cervicibus in convivio resideret ‥ a muribus repente circumvallatus est W. Malm. GR III 290; deorsumque ~ari non poterat, quia nude spine dimaceratio id sufferre non sufficiebat R. Cold. Cuthb. 94 p. 209.  b nec ~abat eam prosapie celsitudo, quod generosum putaret in Christi inclinari servitio W. Malm. GP II 78. 3 (intr.) to lie back (and look up), (in quot. transf.) to refer to. ad hec ~ant materialiter, respiciunt formaliter, tendunt spiritualiter omnia J. Sal. SS 962.

Saved

Recent