resumptio
rĕsumptĭo, ōnis, f. [resumo],
- a restoration, recovery of a sick person, Cael. Aur. Acut. 2, 37 fin.
resūmptio, ōnis, f. (resumo), I) = ἐπανάληψις, die einmalige hervorhebende Wiederholung desselben Begriffes u. Gedankens, eine rhet. Fig., Iul. Rufin. de schem. lex. 5. Carm. de fig. 67. p. 66 H. – II) die Wiederherstellung, Erholung, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 37, 217; de morb. chron. 4, 3, 44: Plur., Cael. Aur. de morb. chron. 2, 3, 23.
dum velit anima corpus suum cibali ~one servare ‥ dum reficit, destruit
gradatio ‥ quandoque fit per inflexionem, quandoque per ~onem
qui Parisius vel alibi ubi Oxonienses a ~one maliciose excluduntur, nec ipsi Oxonie admittantur
infra octo dies a tempore ~onis post natale Domini
citra ~onem magistrorum post Pentecosten
in te regencium fiet resumpcio
septem autem signacula sunt ortus, baptismus, mors, tumba, ~o vite, scansio, judicium
omni anno ante cujuslibet termini ~onem
licet jam instet ~o leccionum
ad placitandi ~onem
absque ~one et mutatione possessionis
actus ~onis aut adnullacionis
manerium ‥ virtute cujusdam actus ~onis in parliamento ‥ erat in manu ‥ regis
et resurrexit vera carnis resurrectione et animae ~one in qua veniet judicare vivos ac mortuos judicio perenni
tunc anima Christi non potuisset desiderare ~onem seu assumpcionem corporis gloriosi
pro vj libris resumpti’ regis x s.(
pro tribus libris resumpti’ regis iiij s. viij d.
rĕsūmptĭō, ōnis, f. (resumo), rétablissement, guérison : C. Aur. Acut. 2, 37, 217.