rigesco
rigesco, to grow stiff, be benumbed, stiffen, harden
rĭgesco, gui, 3, v. inch. n. [rigeo], to grow stiff or numb; to stiffen, harden (poet.).
- I Lit.
- 1 With cold: vestes indutae, Verg. G. 3, 363: aquae in grandines, Plin. 2, 63, 63, § 155.—
- 2 From other causes: oratori eloquentissimo, dum ad dicendum componitur, summa riguerunt, Sen. Ira, 2, 3, 3: stillata sole rigescunt electra, Ov. M. 2, 364: ubera, id. ib. 9, 357: lacerti, id. ib. 4, 554: Gorgone corpora visā, id. ib. 5, 209 et saep.: si Parthi vos nihil calficiunt, nos non nihil frigore rigescimus, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 4.—
- II Transf., to stand erect, stand up, to bristle up: sensi metu riguisse capillos, Ov. F. 1, 97.—
- III Trop.: numquam corrupta rigescent Saecula? i. e. will grow serious or manly, Claud. in Eutr. 2, 113.
rigēsco, guī, ere (Inchoat. v. rigeo), erstarren, starr-, steif (hart) werden, I) eig. u. übtr.: a) eig., vor Kälte, vestes rigescunt, Verg.: aquae rigescunt in grandines, Plin. – scherzh., si Parthi vos nihil calficiunt, nos hic frigore rigescimus, frieren wir ganz ein, Cael. in Cic. ep. 8, 6, 4. – u. übh. rigescunt electra, Ov., ubera, Ov. – b) übtr., emporstarren, v. Haar = sich sträuben, metu riguisse capillos, Ov. fast. 1, 97. – II) bildl.: saecula rigescent, werden erstarken, mannhaft werden, Claud. in Eutr. 2, 113.
rĭgēscō, (14) gŭī, ĕre (rigeo), intr., se raidir, se durcir : Virg. G. 3, 363 ; aquæ rigescunt in grandines Plin. 2, 155, lʼeau se congèle en grêle || devenir raide de froid : Cæl. d. Cic. Fam. 8, 6, 4 || se hérisser [cheveux] : Ov. F. 1, 97 || [fig.] devenir rigide : Claud. Eutr. 2, 113.
rigēscō guī, —, ere, inch.
- rigeo, to grow stiff, be benumbed, stiffen, harden: vestes Indutae, V.: stillata sole rigescunt electra, O.: lacerti, O.: sensi metu riguisse capillos, bristled up, O.