rigatio
rĭgātĭo, ōnis, f. [rigo],
- a watering, wetting, moistening, rigation, Col. 11, 3, 48; Pall. Febr. 25, 14 sq.
rigātio, ōnis, f. (rigo), das Wässern, Begießen der Pflanzen u. Bäume, Colum. 11, 3, 48 u.a.
post multam percepti verbi ~onem maturos jam boni operis fructus ferre debuerant
in episcopali officio nec gratie divine ‥ ~onem habuit nec divinitus ad profectum incrementa suscepit
rĭgātĭō, ōnis, f. (rigo), arrosement : Col. Rust. 11, 3, 48.