rigatus
rĭgātus, ūs, m. [rigo],
- a watering (eccl. Lat.); fig., Ambros. de Isaac, 1, 2; id. in Luc. 6, 85 init.; Ven. Fort. Carm. 7, 21, 3.
rigātus, Abl. ū, m. (rigo), das Bewässern, bildl., Ambros. de Isaac 1. § 2; in Luc. 6. § 85 in. Ven. Fort. carm. 8, 27, 3.
1 rĭgātus, a, um, part. de rigo.
2 rĭgātŭs, abl. ū, m. , action dʼarroser : Fort. Carm. 8, 27, 3.