rigator
rĭgātor, ōris, m. [rigo],
- a waterer (late Lat.), Tert. adv. Valent. 15 fin.
rigātor, ōris, m. (rigor), der Wässerer, Tert. adv. Val. 15 extr. u.a. Eccl.
ad evangelii gratiam ‥ ~ores
rĭgātŏr, ōris, adj. m. , qui arrose, qui inonde : Tert. Val. 15.
O fletum Rigatorem, Tertulliano adv. Valentin. cap. 15.
Plantator et Rigator,S. Augustino Epistola 112. S. Paulinus Epist. 39. novæ edit. num. 6 :
Spiritus sanctus Rigator animarum est.Rursum utitur Natali 8. v. 239. Dracontius Hexaemero v. 432 :
Ipse Rigator erat, sator, auctor, messor, arator.