rudor
rŭdor, ōris, m. [rudo],
- a roaring (Appul.), Ap. Flor. 3, p. 357, 38; id. Mund. p. 65.
rudor, ōris, m. (rudo), das Brüllen, Apul. flor. 17. p. 26, 19 Kr.; de mund. 18.
rŭdŏr, ōris, m. (rudo), retentissement : Apul. Flor. 17.