rudimen Save Georges Du Cange rudīmen, inis, n., s. rudīmentuma. E. ➳ . RUDIMEN. Glossæ Isidori : Tironatum, Rudinem. Melius in Excerptis Pithœanis : Tironatum, Rudimen. Est autem Rudimen, pro Rudimentum, ut Tironatum, pro Tyrocinium.