rudibilis

rudibilis [2 rudere+-bilis], that brays, capable of braying. b (fig., of argument) stupid, asinine. ille qui olim sub Balaam ~e animal loqui fecit W. Malm. Mir. Mariae 199; rudo, -is, id est clamare asinorum, et inde hic et hec ~is et hoc ~e Osb. Glouc. Deriv. 498; ‘homo est ~is’, hec [propositio] quidem impossibilis est J. Sal. Met. 844D; nullum ~e est homo, omnis asinus est ~is, ergo nullus homo est asinus Bacon XV 299; numquam scirem quod homo est risibilis plus quam ~is nisi vidissem eum ridere Ockham Qu. 40.  b asininum logicum tale formantem ~e argumentum Netter DAF I p. 180b.