rudibundus
rudibundus, a, um (rudo), fort und fort brüllend, -iahend, Aldh. de re gramm. in Class. auct. 5, 568 extr.
~i, id est rudentes et boantes
rudis ‥ id est novus et indoctus, et inde ‥ ~us, -a, -um, id est noviter instructus
~us, noviter instructus, quod et rudis et nuperus dicitur
rŭdĭbundus, a, um (rudo), qui brait sans cesse : Aldh. Ep. 179, 6.