rugatio
rūgātĭo, ōnis, f. [rugo],
- a wrinkling, Cael. Aur. Tard. 2, 1.
rūgātio, ōnis, f. (rugo), das Runzeln der Haut (Ggstz. extensio), Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 3 u. 17.
irrisio proprie fit cum cachinnatione oris et buccarum: sed subsannatio fit cum ~one nasi
rūgātĭō, ōnis, f. (rugo), production des rides, rides : C. Aur. Chron. 2, 1, 3.