rugitus
rŭgītus, ūs, m. [rugio].
- A roaring of lions, Vop. Prob. 19: leonis, Vulg. Job 4, 10.—
- II Transf., a rumbling in the bowels, Cael. Aur. Tard. 3, 2; 4, 7; Hier. Ep. 22, 11.
rugītus, ūs, m. (rugio), I) das Brüllen, leonum rugitus (Plur.), Hieron. vit. Hilar. 6. Vopisc. Prob. 19, 5: rug. leoninus, Iul. Val. 1, 9 (17): canes terrificis latratibus ultra rugitus insanientes, Solin. 15, 7. – II) übtr., intestinorum rugitus = βορβορυγμός, das Knurren, Kollern im Leibe, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 2, 18; 4, 7, 92. Hieron. epist. 22, 11.
ipsa [sc. onomatopeia ] scripturis sanctis saepius indita reperitur, ut ‘~us leonis et vox leaenae’ [] Job iv 10
‘succedet leo justiciae’ quod refertur ad Henricum, ‘ad cujus ~um Gallicane turres et insulani dracones contremiscent’
catulus leonis ~u patris excitatus surgit
queritur quare fetus leonum quasi mortuus jaceat nec localem motum accipiat usque ad tertium diem, tunc enim ~u patris excitati moventur
Marcus figuram leonis sortitur, nec immerito, nam et quasi a ~u inchoat, id est, a voce clamantis
criynge ‥ ~us [est ] leonum
vacca ‥ stabat ad ostium foris, ~um vel balatum proferens
numerum horarum ‥ a ~ibus onagri ‥ cognoscunt
tercia natura [sc. asini ] est quod habet ~um pro cantu et horribiliter strepit
Maria amarum mare propter utique insitum paenitentiae ~um
reduc ad cor enorme delictum et perduc de corde immanem ~um
~us penitentium sunt et pleni pietate clamores
clamore et ~u magno vicinos convocavit
rex ‥ cum fletu ~um emisit
quam [sc. crucem ] recipiens cum ~u gemituum et imbre lacrymarum non modico, amplexabatur eam
edebat ergo ille [sc. vir mutus ] inter suplitia ~us miserabiles
item si cum partum ediderit, tamen partus declinaverit ad monstrum et cum clamorem emittere deberet emittit ~um
[diabolus ] tales immani ~u fremens ululatus “O quid fecit calvus iste”
demon ab ipso Hilgodo cum magno ~u recessit
deterrimum hiatum spiritus faciens cum ~u disparuit
ex qua lesione demon ~um emittens procaciter contra apostolum reclamabat
quasi tolerabilius sit flammam libidinis quam ventris tolerare ~um
distensio circa os stomachi et tensio et ~us ex ventositate ‥ distensio et ~us et corrosio intestinorum
habet ~um communiter et gurgulationem in ventre
quis preter ~um maris et fragorem navium quicquam audire potuit?
magnum illum ~um tonitrui magni, quod in celo audiunt
ponit ‥ exemplum de gente que sustinet propter consuetudinem ~um Nili pacifice
concrepat in tantum sonus hinc illincque resultans, / quisque manu patulas claudat ut auriculas, / haudquaquam sufferre valens propiando rugitum, / quem reddunt varii concrepitando soni
rūgītŭs, ūs, m. (rugio), rugissement : Vop. Prob. 19 || [fig.] intestinorum Hier. Ep. 22, 11, borborygme.
rūgītus, ūs, m.: (di leoni), ruggito
♢ la quantità della 1° sillaba non è sicura.