rugire

1 rugire [CL] 1 (of animal) to roar, bellow: a (of lion); b (w. ref. to II Petr. v 8); c (of other animal). a tu es terra ‥ in qua principes in medio ejus sicut leones ~ientes rapientes rapinas [cf. Ezech. xxii 25, Soph. iii 3] Gildas EB 90; leo ~iens dentibus sanguineis morsus rabidos inminebat Felix Guthl. 36; evigilabunt ~ientes catuli et postpositis nemoribus infra menia civitatum venabuntur (Proph. Merlini) G. Mon. VII 3; sciendum quod ~ire proprie dicitur leonum Osb. Glouc. Deriv. 505; per triduum ‥ parentibus circa eos ~ientibus Quaest. Salern. B 58; exuviis leonis indutus asellus rudit, non ~it Neckam NR II 180.  b circuiens ecclesiam diabolus velut leo ~iens quaerit quem devoret Bede Gen. 58C; ecce ‥ saevissimi morbi tyrannides tanquam leo ~iens captivam suam invadit Gosc. Transl. Mild. 25; nox enim est, in qua leo ille ~iens circuit ovilia Christi querens quem devoret Ailr. Serm. 3. 17. 223.  c cervi ~iunt ‥ leones fremunt Aldh. PR 131; est ‥ tigridum rachare ‥ cervorum ~ire Osb. Glouc. Deriv. 78; Phisiologus dicit de onagro quia vicesimo quinto die mensis Marcii duodecies in nocte ~it ‥ et numerum horarum ‥ a rugitibus onagri ‥ cognoscunt Best. 40 f. 25v; tunc fera illa [sc. lupa], lacrimans et ~iens, ad speluncam suam tristis reversa est (Albeus 1) VSH I 46. 2 to howl, bellow: a (of person); b (of devil or disembodied spirit). a volebam ridere a gaudio mentis meae, et cogor ~ire “a gemitu cordis mei” [Psalm. xxxvii 9] Anselm (Prosl.) I 99; dolebam miser et ~iebam, et ab intimis precordiis trahebam longa suspiria Ailr. Spec. Car. I 34. 544C; revertetur Abysag que rugitus interpretatur, revertetur ~iens a gemitu cordis sui J. Ford Serm. 62. 7; rex novus eveniet totus ~iturus in orbem M. Scot Proph. 116 p. 163.  b vipereo muro Styx ipsa et palus putridae undae ‥ animas ‥ ~ientes in aeternis fletibus cludunt Lib. Monstr. III 13; quidam codices habent: sed ~ientibus inferni detractos in tartarum tradidit, quod vocem vel superbiae elationis vel ejulatus in poenis significat Bede Ep. Cath. 75C. 3 to roar, rumble, thunder: a (of stomach or intestine); b (of natural force); c (of machine); d (of musical instrument). a ventre ~iente commotus Gir. PI I 17 p. 68; ventrem ~ientem sic sarcio, ut undique venter sicut uter inflatus et tumidus extendatur J. Godard Ep. 222.  b strepitum ~ientis aque audivit Ord. Vit. XIII 16 p. 42.  c ~iencium saxivomorum horrenda pluralitas, balistarumque et aliarum marcialium machinarum Ps.-Elmh. Hen. V 62.  d quos [sc. folles] agitant validi septuaginta viri / ‥ / viribus ut totis impellant flamina sursum, / et rugiat pleno kapsa referta sinu Wulf. Swith. pref. 150.

2 rugire [cf. AN roigner, runger < CL ruminare], to chew the cud. cumque eorum [multonum] natura sit ~iendi, ac id quod non madetur nullatenus venerit ad rugitum, possibile est hujusmodi multonibus per putrefactionem illius feni in stomachis remanentis deperire Fleta 168.