rugatus
rūgātus, a, um, part. de rugo.
Rugatis superlitiisinterdicitur Clericis, in Statutis Ecclesiæ Pictav. apud Martenium tom. 4.
Rugatis femoralibus,in Synodo Limensi ann. 1582. tom. 4. Concil. Hispan. pag. 275.
Rugatis seu lactucatis manicis,in Synodo Tarracon. ann. 1591. ibidem pag. 509.