rutaceus
rūtācĕus, a, um, adj. [2. ruta],
- of rue, made from rue: oleum, Plin. Val. 2, 28.
rūtāceus, a, um (ruta), aus Raute, Rauten-, herba, Marc. Emp. 26: oleum, Marc. Emp. 29. Th. Prisc. 1, 7. Plin. Val. 2, 28: Nbf. rutacium oleum, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 7, 104: rutacius clyster, ibid. § 95.
dolor ex frigore simplici solvitur inunctione olei pulegii vel ~ei
timpanites curatur cum clisteribus in quibus ponantur consumptiva ventositatis, sicut ruta, paritaria ‥ oleum ~eum vel laurinum
rūtācĕus, a, um (rūta), de rue [plante] : Plin. Val. 2, 28.