ruta
ruta2, things dug up, mining products, minerals
rŭta caesa, v. ruo, P. a.
rūta, ae, f., = ῥυτή (cf. Varr. L. L. 5, § 103 Müll.), a bitter herb, rue.
- I Lit., Cic. Fam. 9, 22, 3; Col. 11, 3, 38; 12, 7, 5; Plin. 19, 8, 45, § 156; 20, 13, 51, § 131; Ov. R. Am. 801; Mart. 11, 31, 17; 52, 8.—*
- II Trop., bitterness, unpleasantness: cras exspecto Leptam, ad cujus rutam pulegio mihi tui sermonis utendum est, Cic. Fam. 16, 23, 2.
1. rūta, ae, f. (ῥύτη od. ῥυτή), die Raute, ein bitteres Kraut, Cic. ep. 9, 22, 3. Cels. 2, 21 u. 22 a. Colum. 11, 3, 38. Plin. 19, 156 u.a.: ruta silvatica, Pelagon. veterin. 2 (26 Ihm): ruta, quam nunc πήγανον appellant, Varro LL. 5, 103: Plur. rutae, Ov. rem. 801. – bildl., s. pūlēium. – ➳ arch. Genet. Sing. rutai, Lucil. 135.
diptannus, piretrum, piper, allia, salvia, ruta, / his apium, maratrum ponatur petroselinum / cum micis albi panis
testatur idem Rabanus quod basiliscus interficitur apposito ei fasciculo ~e
virus capitisque dolorem / ruta fugat, cholicos hydropicosque juvans
succus ejus [sc. lappe ] cum succo ~he [] admixtus cerebrum purgat a fleumatica superfluitate : Trevisa ius of rewe
accurrens sacerdos, jussit ut ~am masticaret, biberet, et puncture superponeret
hec ~a,rue
ideo, dico, decimabant scribe et Pharisei mentam, ~am, et ciminum
~a domestica,rue
~e duo sunt genera, sc. agrestis et ortina, sed viscidior est ortina, escis non bona ‥ . item ~a cujus triplex est materies, s. domestica et silvestris, cujus semen piganum dicitur; foliis et semine utimur, G. et A.rue
~a domestica, rua,rue
herba ~a montanaþæt is rude
piganum, semen ~e agrestis
~a ‥ agrestis, piganum
~a agrestis, hasta regia,woderofe , piganum
~a silvestris, ~a montana,wild rue
~a pratensis(v.
~a,rude , ruda silvatica,hinnele
est ~a silvestris, i. pes mentularum, i.pé de coylun
salvia vitaor ~a muralisis called in Duche Maurrauten and Steinrauten. It maye be called in English stone rue or wal rue. Some have used this for capillo Veneris
utinam submergatur in termis quibus dignus est, quas meruit, aut coiciatur in ~e folium, cujus Petronius in penam delinquentium meminit
1 rūta, (13) æ, f. , rue [plante dʼun goût acre] : Cic. Fam. 9, 22, 3 ; Col. Rust. 11, 3, 38 ; Plin. 19, 156, etc., cf. Varro L. 5, 103 || fig. = amertume : ad cujus rutam puleio mihi tui sermonis utendum est Cic. Fam. 16, 23, 2, pour combattre sa rue (son âcreté) jʼai besoin du pouliot (de la douceur) de tes propos.
- 1. wijnruit (een bitter kruid);
- 2. (metaf.) bitterheid.
Ruta mercatoria, in veteri Charta apud Paradinum lib. 2. Historiæ Lugdun. c. 104. Vide Ruga.
De masura sua sita inter masagium Emeline dicte Renier ex una parte,In alia ann. 1276. ex eodem Archivo legitur,et Rutam domini Petri dicti Mortaigne ex altera, adbutantem ad magnum vicum, etc.
adbuttantem ad Ruttam. Vide Rua.
Item domini Ubertus Lanfranchus et Bartholinus fratres de Pectenatis debent Communi Vercellarum annuatim solidos viginti Pap. pro una Ruta balbacane, quæ est post domos illorum de Pectenatis.
Deinceps non sit ibi via, Ruta seu iter, etc.
Vim vocis non percipio, nisi legendum sitJuxta villam, quam prædico, Virgini deservierunt Quæ protulit Salvatorem, virgo tamen incorrupta Quæ cælitus dat splendorem, magis quam oculis Ruta.
Vuta, i. visa, ex Gallico
rūta (1) ae, f
- , ῥυτή, a bitter herb, rue, C., O. —Fig., bitterness, unpleasantness: alcuius.
rūta (2) ōrum, n
- P. plur. n. of ruo, things dug up, mining products, minerals, only in the phrase, ruta et caesa or ruta caesa, the crude products of an estate, timber and minerals: fundum vendere rutis caesis receptis, i. e. reserving the timper and minerals.