rusticitas
rusticitas, rustic behavior, rusticity, boorishness, rudeness
rustĭcĭtas, ātis, f. [rusticus] (not ante-Aug.).
- Lit.
- A Country life and occupations, i.e. tillage, husbandry, Pall. Insit. 11.—
- B Concr., country people, Pall. 1, 31; Cod. Just. 1, 55, 3.—
- II Transf., the manners of the country or of country people, rustic behavior, rusticity (opp. urbanitas); in a good and (more freq.) in a bad sense: patria est ei Brixia, ex illā nostrā Italiā, quae multum adhuc verecundiae, frugalitatis atque etiam rusticitatis antiquae retinet ac servat, Plin. Ep. 1, 14, 4; cf. Plin. 35, 4, 9, § 26; Calp. Ecl. 4, 4.—In a bad sense: cultus adest, nec nostros mansit in annos Rusticitas priscis illa superstes avis, Ov. A. A. 3, 128: rusticitas, non pudor ille fuit, id. ib. 1, 672: vultus sine rusticitate pudentes, id. H. 20, 59: (urbanitas) cui contraria sit rusticitas, Quint. 6, 3, 17; cf.: et imperitia, et rusticitas, et rigor, id. 6, 1, 37: in quo (ore) nulla neque rusticitas neque peregrinitas resonet, id. 11, 3, 30: verborum atque ipsius etiam soni, id. 11, 3, 10: aliquem rusticitatis arguere, Suet. Caes. 53: ignorare propter rusticitatem jus suum, Dig. 49, 14, 2 fin.
rūsticitās, ātis, f. (rusticus), das Lanbwesen, I) die Landwirtschaft, Pallad. de insit. 12. – II) meton.: A) die Landleute, Pallad. 1, 31. Cod. Iust. 1, 55, 3. – B) die Art der Landleute, 1) im guten Sinne, die ländliche Einfalt, Einfachheit, Offenheit, Plin. ep. 1, 14, 4. Calp. ecl. 4, 14. – 2) im üblen Sinne, das bäuerische Wesen, a) die Ungeschicktheit, Unmanierlichkeit, Plumpheit, Unart, Ov., Suet. u.a.: verborum, Quint.: Ggstz. urbanitas, Quint. – b) die unzeitige Schamhaftigkeit, Blödigkeit, Ov. u. Sen. – III) die Aussprache (der Akzent) eines Landmannes, Quint. 11, 3, 30.
solebat ‥ illis praedicare in viculis, qui ‥ paupertate pariter ac ~ate sua doctorum arcebant accessum
cum nil sufficiam preter pilos caprinos ~atis, aut pellem verecundie rubricatam, gemmam offerre conor pretiosam ‥
verum si fuerint bene haec enigmata versu / explosis penitus naevis et rusticitate / ritu dactilico recte decursa
nostrae ~atis [gl.: i. stultitie, ] stipulatio superno Christi patrocinio freta fiducialiter confiditgleawnysse
peto ut ~atem hujus epistolae digneris emendare
totam patrum serietatem quasi ~atem contemnat ac judicet
si de ingenii sui tarditate, et lingue sue ~ate, ipsius interventu, absolvi mereretur
~ati enim hominis parcendum erit
sedit ad mensam. semper oculos quid deferretur sibi ut videret ex ~ate circumcirca deferebat obliquos
sed prope vos vacuis gens bruta mapalibus errans / vos, puto, respersit rusticitate sui
quis enim rusticum ~atis expertem crederet?
in hoc ‥ libello reprehensione satirica vitiis moralitas opponitur, ~ati curialitas adversatur
quod predicti venatores nullam faciant ~atem in predicta foresta
canis voluit facere ~atem suam super congregacionem cirporum
neminem ibi invenimus, nisi puerum laicum, qui in silvis erravit profugus; hic clamat in portu, cujus ~as longe est ab abbacia(
abire permisit, reputans eos indignos gladio suo propter ~atem et fortunam infimam
forte unus rusticus cepit esse valens et probus ac tenere statum nobilitatis, certe ipse non est nobilis, quia ~as perfecte purgari vel ita cito evelli ab eo non potest quamvis filii sui vel nepotes pretendant statum nobilitatis
servit nobilitas, et rusticitas dominatur
hec erat illa dies, qua libertate dolente, / gaudet rusticitas rusticitate sua
hec sibi rusticitas furiens statuebat, ut omnis / et vetus et juvenis que valet arma ferat
sceleris auctores ‥ sancta ~as, que omnia palam facit, apud Cirecestriam comprehendit; nec solum comprehendit, sed ‥ dictos comites ‥ decapitavit
nobilitas erat servituti subjecta, et ~as ad dominationis fastigium sublimata
surrexit quidam rusticus in Francia ‥ . ipse vero Jak Bone Home se appellari fecit; omnesque ingenuos et sanguine nobiles ‥ destruere proposuit, et ~atem dominando principari
unam acram de dominio et duas virgatas habet de ~ate
rūstĭcĭtās, (13) ātis, f. (rusticus), les choses de la campagne : [en bonne part] les mœurs de la campagne : Plin. Min. Ep. 1, 14, 4 || [en mauv. part] rusticité, grossièreté : Quint. 7, 1, 37 ; Suet. Cæs. 53 || gaucherie, façons campagnardes, accent campagnard : Quint. 11, 3, 10 ; 11, 3, 30 || pruderie campagnarde, sauvagerie : Ov. H. 20, 59.
- 1. landelijke eenvoud, simpelheid [verborum];
- 2. boers-, lomp-, onhandigheid.
rūsticitās ātis, f
- rusticus, rustic behavior, rusticity, boorishness, rudeness(opp. urbanitas): voltūs sine rusticitate pudentes, O.