rutatus
rūtātus, a, um, adj. [2. ruta],
- flavored or garnished with rue: lacerti, Mart. 10, 48, 11: mulsum, Plin. 19, 8, 45, § 156.
rūtātus, a, um (ruta), mit Raute versehen, lacerti, mit Raute bedeckt, eingehüllt, Mart. 10, 48, 11: mustum, mit Raute angemacht, Plin. 19, 156: oleum, Pelagon. veterin. 2 (26 Ihm).
rūtātus, a, um (rūta), assaisonné de rue : Plin. 19, 156.