About

Menu

sacramentarius

sacramentarius [LL] 1 of a sacrament. ~ius CathA (v. sacramentaris). 2 (as sb. m.) one who affirms the Eucharist to be sacramental only in a metaphorical sense, denier of the Real Presence, sacramentarian. 1549 regni consuetudines hactenus observatas contra heresiarchas et ~ios, et precipue contra sacramentum Eucharistie obloquentes Conc. Scot. II 117; corpus Christi omnino abesse ab Eucharistia tanquam absurdum fatentur subtiliores ~ii Gardiner CC 157; ~ii qui dicuntur sectarii Ib. 258. 3 (as sb. n.): a rite dist. from a sacrament. b sacramentary, liturgical book. a 1361 per te, tuos sacerdotes et ministros dicte prebende ‥ ipsius inhabitatoribus sacramenta ecclesiastica et ~ia ministrari Mem. Ripon I 204.  b c798 si peccata sacerdotibus non sunt prodenda, quare in ~io reconciliationis orationes scriptae sunt? Alcuin Ep. 138 p. 218; 801 habes quoque et veteris consuetudinis sufficienter ~ia majora Ib. 226; 'sancta Maria ora' vel plus minusve decantent precesque et orationes, sicut in ~io continetur Ælf. EC 41; benedicat ea pontifex sicut in ~io continetur (Pont. Claudius I) HBS XCVII 51; ei ‥ quidam ~ium et psalterium de quibus supra dixi dedit in xenium W. Malm. Wulfst. I 9; 1342 ~ium inhonestum, campanella deferenda ad infirmos insufficiens Vis. Totnes 111.

Saved

Recent