sacrator
să̄crātor, ōris, m. [sacro],
- one who hallows or consecrates (late Lat.): justitiae, Aug. Ep. 140.
sacrātor, ōris, m. (sacro), der Heiliger, iustitiae, Augustin. epist. 261, 2.
hanc [sc. vestem nuptialem ] et ipse regis magni filius spiritalium auctor ~orque nuptiarum primus induit
in insulam Britannie, cujus ipse [sc. beatus Albanus ] fuit primus ~or