sagaciter
sagaciter, with keen scent, sharply, keenly
săgācĭter, adv., v. sagax fin.
sagāciter, Adv. (sagax), scharf, I) von den physischen Sinnen, sag. u. sagacius odorari, v. Hunden, Colum., v. Geiern, Plin.: olfacere sagacissime, Plin. – II) übtr., v. geistigen Sinne, genau, pervestigare, Cic.: perspicere naturam alcis, Suet.: tu sagacius odorabere, Cic.: ut odorer, quam sagacissime possim, quid sentiant etc., Cic.
sagacem ‥ indagatorem ‥ qui more canum vestigia tauri ~iter investigavit
illum ‥ apologias ‥ ~iter hoc modo adnectentem
melius ‥ et ~ius hoc argumento ‥ ingenia acuuntur
grammaticorum ‥ disciplinas ‥ ~iter [gl.: subtiliter, prudenter, ] inquirendosnotorlice ,gewyrdelice
[rex ] omnia ‥ judicia quae in absentia sua fiebant ~iter investigabat
hominem ~iter malitiosum
ipsa natura inferiorum que nullam habet apprehensionem animalem, sed solum naturalem, qua ~issime discernit inter conveniens et disconveniens
săgācĭtĕr (14) (sagax), avec lʼodorat subtil : Col. Rust. 7, 12, 7 ; sagacius Cic. Att. 6, 4, 3 || [fig.] avec pénétration, avec sagacité : Cic. de Or. 1, 223 ; Liv. 27, 28, 3 || sagassime Cic. de Or. 2, 186.
sagāciter adv.with comp.and sup.
- sagax, with keen scent, sharply, keenly: tu sagacius odorabere: Numque sagacius unus odoror, an, etc., H.—Fig., acutely, shrewdly, accurately, sagaciously: ut odorer, quam sagacissime possim, quid, etc.: moti sunt, L.