saevitas
saevĭtas, ātis, f. [saevus],
- rage, violence, fury (late Lat.), Prud. στεφ. 10, 483; Firm. Math. 5, 5; Ambros. in Luc. 9, § 32; id. de Spirit. Sanc. 3, 16, 117.
saevitās, ātis, f. (saevus), die Wut, Grausamkeit, Prud. perist. 10, 483. Ambros. in Luc. 9. § 32; de spir. scto 3, 16. § 117. Firm. math. 5, 5.
in Francia debachatur saevitia [v. l. ~as ]
est ‥ in delectis exercenda justitie ~as
apostolus, ut illam elideret ~atem, ait ‥
sævĭtās, ātis, f. (sævus), cruauté : Prud. Perist. 10, 483.