saturitas
saturitas, fulness, superabundance
Could not find saturitatem in Logeion dictionaries.
saturitatem Noun: feminine accusative singular of saturitas
sătŭrĭtas, ātis, f. [satur], fulness, repletion, satiety (mostly ante-class. and post-Aug. for the class. satietas; perh. only once in Cic.).
- I Lit.: aperitur ostium, unde saturitate saepe ego exii ebrius, Plaut. Capt. 1, 1, 35 (103); 4, 1, 4 (771); 4, 2, 85 (865); Aur. Vict. Epit. 45 fin.: quid causae est quin virgis te usque ad saturitatem sauciem? till you have enough, Plaut. Rud. 3, 4, 53 (758) (for which usu. ad satietatem; v. satietas); Vulg. Exod. 16, 3.— Humorously personified as the goddess of a parasite, Plaut. Capt. 4, 2, 97 (877).—
- II Transf. *
- A (Acc. to satur, I. B. 1.) A fulness or depth of color, Plin. 9, 39, 64, § 138.—
- B (Acc. to satur, I. B. 2.) Fulness, plenty, abundance: saturitas copiaque rerum omnium quae ad victum hominum pertinent, * Cic. Sen. 16, 56; Vulg. Prov. 3, 10.—*
- C Concr. (superfluity of food which has been eaten, i. e.), excrements, Plin. 10, 33, 49, § 92 (cf. satietas, I. A. 2.).
saturitās, ātis, f. (satur), I) das Satt-, Gesättigtsein, die Sattheit, Sättigung, Plaut. capt. 865. Aur. Vict. epit. 45, 9: saturitate ebrius, weidlich angetrunken, dick u. voll getrunken, Plaut. capt. 109. – virgis alqm usque ad saturitatem sauciare, bis er genug hat, Plaut. rud. 758. – scherzh. personif. als Göttin eines Schmarotzers, sancta Saturitas, Plaut. capt. 877. – II) übtr.: 1) das Gesättigtsein der Farbe, die Sättigung, Plin. 9, 138. – 2) die Reichlichkeit, der Überfluß, a) abstr.: saturitas copiaque rerum omnium, Cic. de sen. 56: sat. Aegyptia (Ggstz. incopiosa solitudo), Tert. de ieiun. 5. – b) konkr., der Überfluß der genossenen Speisen = die Ausleerungen, Plin. 10, 92.
~as in cibo tantum dicitur, in caeteris vero satietas
ille ructabat ~ate, nos suspiramus esurie
quare delectatur Deus jejuniis et afflictionibus hominum potius quam in ~ate et quiete
de ~ate libido, de libidine immunditia
appecieritis quo plus [post ] multam ~atem ad requisita divertetis nature
aperi oculos tui cordis ad vigilias sanctas et ~atem tibi gaudiorum caelestium bene vivendo conquire
quid esurire beati, quid sitire debeant, Mattheus exponit [] viz. justitiam ‥ . cujus perfectam ~atem non in hoc saeculo sed in futuro posse provenire supernorum desiderio Matth. v 6
delectationibus ‥ illis quo magis quisque utetur, eo ferventius illas amplectetur, quia ex earum ~ate nullum fastidium ulli creatur
ut ‥ impleantur horrea tua ~ate, repleatur os tuum laude et ex abundantia cordis eructent hymnum labia tua
quantus ‥ repositus fuerit in eterne ~atis orreo bonorum operum fructus
sătŭrĭtās, (13) ātis, f. (satur), rassasiement : Pl. Capt. 109 ; [fig.] ad saturitatem Pl. Rud. 758, jusquʼà satiété || abondance : Cic. CM 56 || saturation [dʼune couleur] : Plin. 9, 138 || excréments : Plin. 10, 92.
- 1. verzadiging;
- 2. (metaf.) overvloed [omnium rerum].
Quos tutos esse contra adversarium voluimus, munimento Dominicæ Saturitatis armemus.
saturitās ātis, f
- satur, fulness, superabundance: rerum omnium.