secretio
secretio, a dividing, sundering, separation
sēcrētĭo, ōnis, f. [secerno],
- a dividing, sundering, separation: est interitus quasi discessus et secretio ac diremptus earum partium, quae ante interitum junctione aliquā tenebantur, Cic. Tusc. 1, 29, 71.
sēcrētio, ōnis, f. (secerno), die Absonderung, Trennung, Scheidung, Cic. Tusc. 1, 71. Chalcid. Tim. 353.
sēcrētĭō, ōnis, f. (secerno), séparation : Cic. Tusc. 1, 71.
Iringus.... consuluit Irmifrido Regi quod non cederet Theoderico Regi Francorum, quia regnum de jure cederet sibi.... Quod consilium secutus est Irmifridus, deditque legatis responsum, dicens : pacem non abrenuncio a domino vestro, ac amicitiam et Secretionem, etc.
sēcrētiō ōnis, f
- se+2 CER-, a dividing, sundering, separation: partium.