serius
serius, grave, earnest, serious
sērĭus, a, um, adj. [perh. for sevrius; root sev-, severus; Gr. σέβας, σεμνός],
- grave, earnest, serious, opp. to sportive, jocular (class. only of things; severus, both of persons and things): res (opp. jocosae), Cic. Off. 1, 37, 134: sermo (opp. jocus), Auct. Her. 3, 14, 25: non res potissimum seria, sed quasi ludus ac jocus, Lact. 2, 18, 3: graves seriaeque res, Cic. Off. 1, 29, 103; so, res serias omnis extollo in alium diem, Plaut. Poen. 2, 51 (499): ait rem seriam Velle agere mecum, Ter. Eun. 513; Liv. 23, 7 fin.: dies religiosus ad agendum quicquam rei seriae, id. 26, 17 al.: verba, Tib. 3, 6, 52; cf. Hor. A. P. 107: quaestiones, Suet. Calig. 32: carmina, Plin. Pan. 54, 2: curae, id. ib. 82 fin.: partes dierum, id. ib. 49 fin.: tempus, id. Ep. 4, 25, 3 et saep.: opinor hercle hodie quod ego dixi per jocum, Id eventurum esse et severum et serium, Plaut. Poen. 5, 3, 51 (1170): si aliquid serium, etc., Quint. 6, 3, 16: nec quicquam grave ac serium, Tac. A. 3, 50 fin.—With sup.: verba seria dictu, Hor. A. P. 107.—As subst.: sērĭum, i, and more freq. sērĭa, ōrum, n., earnestness, seriousness; serious matters or discourse (often opp. jocus); sing.: si quid per jocum Dixi, nolito in serium convortere, Plaut. Poen. 5, 5, 42 (1321): itaque res in serium versa est, Curt. 5, 7, 10: nihil ad serium, Tac. A. 6, 14.—Plur.: quīcum joca, seria, ut dicitur, Cic. Fin. 2, 26, 85: joca atque seria cum humillimis agere, Sall. J. 96, 2: cum his seria ac jocos celebrare, Liv. 1, 4 fin.: per seria per jocos, Tac. A. 2, 13: sed tamen amoto quaeramus seria ludo, Hor. S. 1, 1, 27; 2, 2, 125; id. A. P. 226; Ov. F. 5, 341 al.: mala, Hor. A. P. 451: mea (opp. lusus), Ov. Tr. 1, 8, 31: (Marsus) seria partitur in tria genera, Quint. 6, 3, 108: ille seria nostra, ille deliciae, Plin. Ep. 8, 1, 2.—Of persons, for severus (ante- and post-class.): non ego te novi tristem servum, serium? Afran. ap. Non. 33, 33: amicos serios aspernatur, Ap. Apol. 98, p. 336, 9: Solon, id. ib. 9, p. 278 fin.; Amm.26, 2, 2; 29, 6, 1; Treb. Claud. 12, 5; Mam. Grat. Act. 12, 2; Quint. Decl. 15, 3.—Hence, adv. in two forms.
- A sērĭō, in earnest, seriously (mostly anteclass.; a favorite word of Plaut.; not in Cic. or Caes.): nec joco nec serio, Plaut. Am. 3, 2, 25 (906): si quid dictum est per jocum, Non aequom est id te serio praevortier, id. ib. 3, 2, 40 (921): an id joco dixisti? equidem serio ac vero ratus, id. ib. 3, 3, 9 (964); so (opp. joco) id. Bacch. 1, 1, 42 (76); Ter. Heaut. 541; Liv. 7, 41, 3: vereor serio, Naev. ap. Charis. p. 195; Plaut. Am. 2, 2, 225 (857); id. Cas. 4, 2, 11 (790); id. Ep. 1, 1, 29 (29); id. Merc. 4, 1, 19 (685); id. Ps. 1, 3, 106 (335); 4, 7, 94 (1196); id. Poen. 1, 1, 32 (160); 1, 3, 26 (435); 1, 3, 29 (438); id. Rud. 2, 5, 11 (468); 4, 4, 1 (1045); id. Truc. 2, 2, 47 (302); 2, 5, 29 (476); Ter. Eun. 393; 528; id. Ad. 975; Liv. 4, 25 fin.; Quint. 1, 2, 1; 9, 2, 14; Plin. Ep. 2, 20, 10.—
- B sērĭē, in earnest, seriously: (post-class.) vultu serie pulcro, Aur. Vict. Epit. 15.
sērĭus,
- comp. adv., v. 3. sero.
1. sērius, Adv., s. 1. serounter serus.
2. sērius, a, um (viell. zu ahd. swāri, swār, schwer), ernsthaft, ernstlich, ernst, a) v. Lebl.: res, Cic.: ministerium, Val. Max.: verba, Tibull.: dicta (Ggstz. iocosa), Quint.: tempus, Suet.: Ggstz., si autem omnis imitatio non res potissimum seria, sed quasi ludus ac iocus est, Lact. 2, 18, 3. – m. folg. 2. Supin., verba seria dictu, Hor. de art. poët. 107. – subst., sērium, iī, n., der Ernst (Ggstz. iocus), Plaut., Quint. u.a.: iocum seriumque participavimus, Fronto: res in serium versa est, man zog die Sache ins Ernste (= legte der Sache einen ernsten, triftigen Grund unter), Curt.: dah. Abl. serio, im Ernste, mit Ernst, ernstlich (Ggstz. ioco; vgl. iocus), Komik., Liv. u.a.: serio audire (Ggstz. per ludibrium audire), Liv.: iocari potius quam serio agere, Augustin.: Plur. seria, ernstliche Dinge (Ggstz. ioci u. ioca, lusus et ioci, s. Drak. Liv. 1, 4, 9), in seria iocosque artifex, Iustin.: seria ac iocos celebrare (treiben), Liv.: ioca atque seria cum alqo agere, Sall.: so auch quicum ioca, seria, ut dicitur (sc. agimus od. aguntur), v. einem vertrauten Freunde, Cic. – b) v. Pers., Afran. com. 253. Macr. sat. 3, 14, 10.
~ia,heorneste
audivit illam intra suorum septa velaminum ~iis sermonibus, quasi cum ‥ amico, per vices verborum sermocinantem
laicis jocundus et comis, magnatibus ‥ ~ius, minoribus ‥ sobrius
que non frivolo auditu hausi sed ~ia relatione ‥ audivi
utinam ‥ tam sobrii fuerint quam ~i
non expedit utilem tantum et ~iam esse urbem, nisi dulcis etiam sit et jocunda
hoc gestum ludis apicum sed seria firmant
joca et ~ia cum eo transigebat
cum ab eo neque ~iis ut hoc permitteret neque joco extorqueri potuisset
~iae laudi materiam dedit, gestans in humero sociatam suae loricam satellitis
nullus ejus [fontis ] augmenti vel detrimenti ~ius est terminus
ex quibus compertis disputatio non ~ia videtur
tanquam ~iis et veris fatigata negotiis ‥ natura ludit excessibus
vos itaque ~ia rependite nugis
qui vera loquitur et serit seria
quando post seria se donant ludulis
Helie Rubei Tripolawensis ~ium senectutis
o irrevocabilia seria fatorum [cf. ] que solito cursu fixum iter tenetis: fatorum series Lucan Bell. Civ. I 70
1 sērĭus, compar. de sērō 1.
2 sērĭus, (11) a, um, ¶ 1 sérieux [en parl. de choses] : Cic. Off. 1, 103 ; 1, 134 ; Phil. 2, 7 ; verba seria dictu Hor. P. 107, paroles sérieuses || sērĭum, ĭī, n. , et surtout sērĭa, ōrum, les choses sérieuses : aliquid in serium convertere Pl. Pœn. 1321, prendre qqch. au sérieux, cf. Curt. 5, 7, 10 ; joca, seria Cic. Fin. 2, 85, les choses plaisantes et les choses sérieuses ¶ 2 [en parl. de pers.] : Afran. 253.
- 1. gewichtig, belangrijk, ernstig [verba; tempus]; — subst. sērium, ī n ernst; klass. alleen plur. sēria, ōrum n ernstige zaken, ernst; ➤ seria cum alqo agere;
- 2. serieus, ernstig; — abl. sg. als adv. sēriō in ernst, ernstig.
sērius (1) adj.
- for * severius, from severus, grave, earnest, serious(only of things): rem seriam agere mecum, T.: dies religiosus ad agendum quicquam rei seriae, L.: verba, H.: verba seria dictu, H.—As substn., earnestness, seriousness: res in serium versa est, Cu.—Plur, serious matters, earnest discourse: quam multa seria (in epistulis): cum his seria ac iocos celebrare, L.: Sed tamen amoto quaeramus seria ludo, H.
sērius (2)
- comp.of 3 sero.