sermocinalis

sermocinalis [CL sermocinar+-alis], (phil.) of or pertaining to discourse (also as sb. n.); b (scientia ~is, w. ref. to the three disciplines of the trivium considered together). secunda [pars philosophie] non habet unum nomen in genere cum contineat ethicam, mechanicam, et ~em Kilwardby OS 5; de sermonibus ‥ et eorum effectibus [est] ~is scientia sive logica, prout logica dicitur a ‘logos’ quod est sermo Ib. 346; communi nomine utraque [sc. logica et grammatica] logica dicitur; id est, ~is scientia. nam λόγος idem est quod sermo in una significatione Bacon Tert. 104; quod sint logica et rethorica ~es, igitur erit ars recte sermocinandi que grammatica dicitur prima omnium ~ium Ps.-Gros. Gram. 12; sermonis materia cognoscibile ‥ ut prius factum ~e Ib. 43; tales distincciones multiplicitatum vocabulorum ‥ ad sciencias spectant ~es non ad sciencias reales Ockham Pol. I 370; ~is ‥ locucio Wycl. Civ. Dom. II 58 (v. operalis a).  b quasdam ‥ facit operationes, per quas devenit in scientiam, et de his est ~is scientia; hec autem tres habet partes: grammaticam ‥ et rhetoricam ‥ et logicam Shirwood Log. 222; nomen ipsum [logice] equivocum est quia ‥ sumitur a Greco nomine ‘logos’ quod ‥ significat sermonem et rationem ‥ et ideo logica apud nos uno modo, est ~is scientia et sic comprehendit grammaticam, rhetoricam, et logicam proprie dictam Kilwardby OS 492.