signipotens
sīgnipotēns, entis, gestirnt, sternhell, nox, Cic. fr. H. 4, a, 728.
signipotens in ea pausat quoque demate Suuiðhun
hoc et inauditum ‥ signum, / quod mira virtute fuit divinitus actum / per meritum sancti qui junctus in axe Tonanti / signipotens inopina piis medicamina votis / impetrat
nostra ‥ patria ante vos illum agnovit, et prius Andegavia quam Anglia ~entem vidit
hunc locum Deo et omni saeculo amabilis patris ‥ Adriani irradiabat praecipue signi potentissima gleba, simul et sancti Albini ‥ necnon beati Johannis ‥ veneranda corpora
meritis et precibus ~entis didascali nos ‥ salvabit omnipotens Dominus
ut ~ens ille prophetarum eximius clamet ‥
~entissima sancta Elizabeth, regis Hungarie filia
O admirabilem per omnia virumVetus Ceremon. MS. B. M. Deauratæ Tolos. :(Martinum) qui dum adviveret Signipotens appellatus, etc.
Ad vesperos super psalmos, antiphona, Martinus Signipotens, Psalmi feriales.