significo

sīgnificō, āvī, ātus, 1, a. and n.: to make a sign, signal, beckon, 12.692. (sīgnum and faciō)

signĭfĭco, āvi, ātum, 1 (dep. collat. form signĭfĭcor, acc. to Gell. 18, 12, 10, without an example), v. a. [signum-facio].

• I In gen., to show by signs; to show, point out, express, publish, make known, indicate; to intimate, notify, signify, etc. (freq. and class.; syn.: monstro, declaro, indico).
• • • • • α With acc.: aliquid alicui, Plaut. Rud. 4, 1, 5 (896): hoc mihi significasse et annuisse visus est, Cic. Verr. 2, 3, 91, § 213: quae significari ac declarari volemus, id. de Or. 3, 13, 49: gratulationem, id. Att. 4, 1, 5: stultitiam, id. Agr. 2, 12, 30: deditionem, Caes. B. G. 7, 40: timorem fremitu et concursu, id. ib. 4, 14: vir, quem ne inimicus quidem satis in appellando significare poterat, Cic. Font. 17, 39 (13, 29): aliquid per gestum, Ov. Tr. 5, 10, 36 et saep.— With two acc. (rare): ut eorum ornatus in his regem neminem significaret, Nep. Ages. 8, 2; id. Them. 2, 7.—
        • β With object clause: hoc tibi non significandum solum, sed etiam declarandum arbitror, nihil mihi esse potuisse tuis litteris gratius, Cic. Fam. 5, 13, 2; cf. id. Mil. 2, 4: provocationem a regibus fuisse significant nostri augurales, id. Rep. 2, 31, 54: se esse admodum delectatos, id. ib. 3, 30, 42: omnes voce significare coeperunt, sese, etc., Caes. B. G. 2, 13; 4, 3; cf.: hoc significant, sese ad statuas tuas pecuniam contulisse, Cic. Verr. 2, 2, 60, § 148.—
        • γ With rel. or interrog.-clause: neque unde, nec quo die datae essent (litterae), aut quo tempore te exspectarem, significabant, Cic. Fam. 2, 19, 1: nutu significat, quid velit, Ov. M. 3, 643: (anseres et canes) aluntur in Capitolio, ut significent, si fures venerint, etc., Cic. Rosc. Am. 20, 56: significare coeperunt, ut dimitterentur, Caes. B. C. 1, 86.—
        • δ With de: significare de fugā Romanis coeperunt, Caes. B. G. 7, 26: est aliquid de virtute significatum tuā, Cic. Planc. 21, 52.—
        • ε Absol.: diversae state ... Neve inter vos significetis, Plaut. Truc. 4, 3, 14 (788): significare inter sese coeperunt, Cic. de Or. 1, 26, 122: ut quam maxime significem, id. Tusc. 2, 20, 46: ut fumo atque ignibus significabatur, Caes. B. G. 2, 7 fin.: ubi major atque illustrior incidit res, clamore per agros regionesque significant, id. ib. 7, 3.—
• II In partic.
• • A To betoken, prognosticate, foreshow, portend, mean (syn. praedico): futura posse a quibusdam significari, Cic. Div. 1, 1, 2: quid haec tanta celeritas festinatioque significat? id. Rosc. Am. 34, 97: quid sibi significent, trepidantia consulit exta, Ov. M. 15, 576; cf.: quid mihi significant ergo mea visa? id. ib. 9, 495: significet placidos nuntia fibra deos, Tib. 2, 1, 25: quae fato manent, quamvis significata, non vitantur, Tac. H. 1, 18.—
  • • 2 To betoken a change of weather (post-Aug.): ventus Africus tempestatem significat, etc., Col. 11, 2, 4 sq.: serenos dies (luna), Plin. 18, 35, 79, § 348: imbrem (occasus Librae), id. ib. 26, 66, § 246.—Absol.: terreni ignes proxime significant, Plin. 18, 35, 84, § 357.—
  • B To call, name: quod Antoninum filium suum ipse significari voluit, Capitol. Gord. 16.—
  • C To mean, import, signify; of words: carere hoc significat, egere eo, quod habere velis, etc., Cic. Tusc. 1, 36, 88: multa verba aliud nunc ostendunt, aliud ante significabant, ut hostis, Varr. L. L. 5, § 3 Müll.; 9, § 85 ib.: videtis hoc uno verbo unde significare res duas, et ex quo et a quo loco, Cic. Caecin. 30, 88.—Of a fable: haec significat fabula dominum videre plurimum, Phaedr. 2, 8, 27; 4, 10, 16.— Hence, signĭfĭcans, antis, P. a., in rhet. lang., of speech, full of meaning, expressive, significant; graphic, distinct, clear: locorum dilucida et significans descriptio, Quint. 9, 2, 44: verba, id. 11, 1, 2; cf. id. 4, 2, 36; 8, prooem. § 31: demonstratio, Plin. 8, 40, 61, § 147.—Transf., of orators: Atticos esse lucidos et significantes, Quint. 12, 10, 21.—Comp.: quo nihil inveniri possit significantius, Quint. 8, 2, 9; 8, 6, 6.— Sup.: significantissimum vocabulum, Gell. 1, 15, 17.—Adv.: signĭfĭcanter, clearly, distinctly, expressly, significantly, graphically: breviter ac significanter ordinem rei protulisse, Quint. 11, 1, 53: rem indicare (with proprie), id. 12, 10, 52: dicere (with ornate), id. 1, 7, 32.—Comp.: apertius, significantius dignitatem alicujus defendere, Cic. Fam. 3, 12, 3: narrare, Quint. 10, 1, 49: disponere, id. 3, 6, 65: appellare aliquid (with consignatius), Gell. 1, 25, 8: dicere (with probabilius), id. 17, 2, 11.— Sup., Pseudo Quint. Decl. 247.

sīgnifico, āvī, ātum, āre (signum u. facio), ein Zeichengeben, etw. anzeigen, zu verstehen-, zu erkennen geben, sich merken lassen, äußern, an den Tag legen, auf etwas hindeuten, anspielen, I) im allg.: a) m. Acc.: hoc mihi significasse et annuisse visus est, Cic.: quod ille saepe mihi litteris significavit, Cic.: s. deditionem, Caes.: aliud nihil habeo, quod ex iis a te verbis significari putem, Cic.: quorum timor cum fremitu et concursu significaretur, Caes. – s. Zenonem, auf Z. hindeuten, anspielen, Cic. – m. dopp. Acc., ut eorum ornatus in his regem neminem significaret, keinen unter ihnen als König vermuten ließ, Nep. Ages. 8, 2: eum enim a deo significari murum ligneum, denn das sei die vom Gotte bezeichnete hölzerne Mauer, Nep. Them. 2, 7. – b) m. folg. Acc. u. Infin.: omnes qui aderant significabant ab eo (Laelio) se esse admodum delectatos, Cic.: cum ego antea tibi significarim per litteras me sperare illum in nostra potestate fore, Cic.: quod non nihil significabant tuae litterae subdubitare te, quā essem erga illum veluntate, die leise Andeutung enthielten, Cic.: hāc re significari magnum numerum civitatum suam vim sustinere non posse, Caes.: Romam se ire magno clamore significabant, Liv. – c) m. folg. ut u. Konj.: voce et manibus ex vallo significare coeperunt, ut statim dimitterentur, Caes.: hic contra, ut paulum exspectaret, manu significat, Plin. ep. – d) m. folg. indir. Fragesatz: litterae... neque unde nec quo die datae essent significabant, Cic.: ut (anseres et canes) significent, si fures venerint, Cic. – e) mit folg. de u. Abl.: conclamare et significare de fuga Romanis coeperunt, Caes.: de hac (coniuratione) significare videtur et Cicero in quadam ad Axium epistula, hinzudeuten, anzuspielen auf usw., Suet. – f) absol.: significare inter se et colloqui coeperunt, Cic.: maxima natu pars significat, Ov.: clamore per agros significant, Caes. – II) insbes.: A) Zukünftiges anzeigen, verkünden, a) übh.: futura, Cic.: quid sibi significent, trepidantia consulit exta, Ov.: ut iam puerilis tua vox possit aliquid significare (einen kleinen Vorbegriff geben) inimicis vestris, quidnam, cum se corroborarit, effectura esse videatur, Cic. – b) die Witterung: ventus tempestatem significat, Colum.: pluviam, Plin. – B) dem Wortsinne nach bezeichnen, bedeuten, uno verbo significari res duas, Cic.: carere hoc significat, Cic.: quae idem significarent solitos scio ediscere, gleichbedeutende (sinnverwandte) Wörter, Synonyma, Quint. – ➳ Depon. Nbf. significor, ohne Beleg bei Gell. 18, 12, 10.

signĭfĭcō, (9) āvī, ātum, āre (signum et facio ), tr., ¶ 1 indiquer [par signe], faire connaître, faire comprendre, montrer, donner à entendre : deditionem Cæs. G. 7, 40, 6, faire entendre quʼon se rend ; silentium Cic. Br. 280, faire comprendre [par gestes, cris, etc.] que cʼest le moment de faire silence, donner le signal du silence, réclamer le silence ; aliud nihil habeo quod ex iis a te verbis significari putem Cic. Att. 16, 7, 5, je ne vois pas que dans ces mots tu me laisses entendre autre chose || [avec prop. inf.] : Cæs. G. 2, 13, 2 ; 4, 3, 1 ; Cic. Mil. 4 ; ex quo significabat... Cic. Br. 88, par quoi il laissait entendre que... || [avec interr. indir.] : ex quo satis significavit, quantum esset in actione Cic. de Or. 3, 213, par quoi il montra bien toute la puissance de lʼaction || [avec ut subj.] demander par signe que : Cæs. C. 1, 86, 2 || [en part.] désigner, faire allusion à (aliquem, à qqn) : Zenonem significabat Cic. Tusc. 2, 60, il faisait allusion à Zénon || [abs^t ] faire des signes, donner des indications : Cic. de Or. 1, 122 ; Cæs. G. 7, 3, 2 || de fuga Cæs. G. 7, 26, 4, faire des démonstrations révélatrices de la fuite ¶ 2 annoncer, présager : Cic. Div. 1, 2 ; Amer. 97 ; Ov. M. 9, 495 ; Tac. H. 1, 18 ¶ 3 signifier, vouloir dire, avoir tel, tel sens : Cic. Tusc. 1, 88 ; Cæc. 88 ; Varro L. 5, 3.

➳ forme dépon. significor donnée par Gell. 18, 12, 10, mais sans ex.

significo , as, are. (signum, facio.)
使知。指示。打手勢。先顯。解言。Hoc significat fabula 此喩之意卽是。

Suggest a Translation
See an image

sīgnificō āvī, ātus, āre

• signum+2 FAC-, to make signs, show by signs, show, point out, express, publish, make known, indicate, intimate, notify, signify: inter se: ut fumo atque ignibus significabatur, Cs.: verbo sententiam tuam: hoc mihi: quae significari ac declarari volemus: deditionem, Cs.: Per gestum res est significanda mihi, O.: ut eorum ornatus in his regem neminem significaret, N.: nihil se te invitā dicere: omnes voce significare coeperunt, sese, etc., Cs.: omnibus rebus populusR.significat quid sentiat: quid velit, O.: ut dimitterentur, Cs.: de fugā Romanis, Cs.—To betoken, prognosticate, foreshow, portend, mean: futura: quid haec tanta celeritas significat?: Quid sibi significent, trepidantia consulit exta, O.—To mean, import, signify: videtis hoc uno verbo ‘unde’ significari duas res, et ex quo et a quo: significat fabula Dominum videre plurimum, Ph.