significabilis

signĭfĭcābĭlis, e, adj. [significo],

• that has meaning, significative: vox, Varr. L. L. 6, § 52 Müll.

sīgnificābilis, e (significo), anzeigend, zu verstehen gebend, vox, artikulierte Töne, Varro LL. 6, 52: placetne appellemus significabilia ea, quae signis significari possunt nec signa sunt? Augustin. de magistro 8.

significabilis [CL] 1 capable of signifying or denoting. modus iste quem tradit prefata assercio non est modus legislatoris: ergo, quoad omnem racionem perfeccionis ~em, superfluus et dimittendus Butler 411. 2 (gram., log., & phil.) that can be signified. nihil significamus nisi id quod intelligimus et preconcipimus antequam idem significemus. ergo cum prima causa non sit intelligibilis, prima causa non est ~is ‥. quid ergo significamus per hoc nomen ‘Deus’? J. Blund An. 284; de hac diccione ‘quis’ vel ‘qui’ ‥ dicendum quod prout interrogativum vel infinitum nomen est, et inponitur a qualitate generali et substancia infinite ~i Ps.-Gros. Gram. 44; quandoque vero [corpus] nomen est solius substantie situate actualiter, non dimensionate, cujus esse verum est atque fixum apud naturam ab intellectu, non a sensu ~e Id. Summa 412; generacio substancie non est motus proprie dictus; quia omnis talis motus presupponit naturaliter unum aliquid et substanciam per se in specie quod illo motu formaliter moveatur. sed respectu nullius generacionis hujusmodi est tale subjectum ~e Wycl. Misc. Phil. I 193.

signĭfĭcābĭlis, e (significo), ayant un sens : Varro L. 6, 52.

significabilis , e. adj.
解言者。有義者。

Suggest a Translation
See an image