signitenens
signĭtĕnens, entis, Part. [signum teneo],
- constellation-bearing, starry: bigae, Enn. ap. Varr. L. L. 5, § 19 Müll. (Trag. v. 132 Vahl.); cf. signifer.
sīgnitenēns, entis (signum u. teneo), gestirnt, bigae, Enn. fr. scen. 113.
signĭtĕnēns, tis (signum), étoilé : Enn. Scen. 113 ( Varro L. 5, 19 ).