sin
sin, if however, if on the contrary, but if
- I With a preceding si, nisi, quando, dum.
- A After si.
- 1 In gen.: si domi sum, foris est animus: sin foris sum, animus domi est, Plaut. Merc. 3, 4, 2 (589); cf. id. ib. 3, 4, 7 (594): hunc mihi timorem eripe: si est verus, ne opprimar; sin falsus, ut, etc., Cic. Cat. 1, 7, 18 fin.: si optimates ... sin populus, etc., id. Rep. 1, 42, 65: quos si boni oppresserunt ... sin audaces, id. ib. 1, 44, 68; 1, 37, 58: si nostri oblitus es ... sin aestivorum timor te debilitat, id. Fam. 7, 14, 1: qui si improbasset ... sin' probasset, etc., Caes. B. C. 1, 32: si sine vi velint rapta tradere, redderent ... Sin aliter sient animati, etc., Plaut. Am. 1, 1, 54 (206): sin aliter es, id. Trin. 1, 2, 9 (47); Ter. Ad. 515; and simply sin aliter, with a verb understood, but if not, in the contrary case, Ter. Phorm. 116; Cic. Caecin. 24, 69; id. Fam. 11, 14, 3; Quint. 8, 6, 74 al.: sin secus, Plaut. Cas. 2, 6, 25 (377): accusator illum ... defendet, si poterit: sin minus poterit, negabit, Cic. Inv. 2, 29, 88; so simply sin minus, id. Att. 9, 15, 1; id. Q. Fr. 2, 8, 2. —
- 2 In the epistolary style also, ellipt., sin (for sin aliter or sin minus): si pares aeque inter se, quiescendum: sin, latius manabit, Cic. Att. 16, 13, b, 2.—
- 3 Strengthened,
- α By autem: si malus est ... sin autem frugi'st, etc., Plaut. Pers. 4, 1, 6 (454); cf.: id si ita est, etc. ... sin autem illa veriora, Cic. Lael. 4, 14; Ter. Hec. 559; 780; Cic. Rosc. Am. 49, 142; id. Att. 3, 8, 6 and 7; Just. 16, 4, 14; 31, 5, 7 al.; cf.: si sunt viri boni, me adjuvant ... sin autem minus idonei, me non laedunt, Cic. Caecin. 1, 3; so id. Div. in Caecil. 11, 34; and in epistolary style, ellipti.: si vir esse volet, praeclara συνοδία: sin autem erimus nos, qui solemus id. Att. 10, 7, 2.—So freq. in Vulg.: si est tibi intellectus, responde proximo: sin autem, sit manus tua super os tutum, Vulg. Ecclus. 5, 14; 29, 8; id. Luc. 10, 6; id. Apoc. 2, 5.—
- β Less freq. by vero: si sit ovis matura ... sin vero feta, Col. 7, 3, 11.—*
- B After nisi: nisi molestum est, nomen dare vobis volo Comoediaï: sin odio est—dicam tamen, Plaut. Poen. prol. 51.—*
- C After quando: quando abiit rete pessum, adducit lineam: sin jecit recte, etc., Plaut. Truc. 1, 1, 16 (37) (Speng. si injecit).—*
- D After dum: dum illi agunt suam rem agunt, ceteri cleptae: sin vident quempiam se adservare, obludunt, Plaut. Truc. 1, 2, 10 (104).—
- II Without a preceding si, nisi, etc. (where the foregoing particle is usu. clearly implied by the context).
- A In gen.: qui ero servire servos postulat, etc. ... Sin dormitat, ita dormitet, ut, etc., Plaut. Aul. 4, 1, 5 (591); cf. Cic. Rep. 3, 3, 6: Pae. Ne me attrecta. So. Sin te amo? Plaut. Pers. 2, 2, 45 (227); cf. id. Ps. 1, 3, 22 (251); id. Mil. 4, 8, 27 (1337): primum danda opera est, ne quā amicorum discidia fiant: sin tale aliquid evenerit, ut, etc., Cic. Lael. 21, 78; cf. id. Off. 2, 21, 74: adhuc nostri nulli fuerunt: sin quando exstiterint, etc., id. de Or. 3, 24, 95: orat ac postulat, rem publicam suscipiant. Sin timore defugiant, etc., Caes. B. C. 1, 32; Nep. Ages. 1, 3: haec ut fiant, deos quaeso, ut vobis decet. Sin aliter animus voster est, etc., Ter. Ad. 492.—
- B In epistolary style, ellipt.: ego, ut constitui, adero: atque utinam tu quoque eodem die! Sin quid—multa enim—utique postridie, Cic. Att. 13, 22, 4.—
- C Strengthened,
- 1 By autem: summi puerorum amores saepe unā cum praetextā togā ponerentur: sin autem ad adulescentiam perduxissent, etc., Cic. Lael. 10, 34; 21, 77; id. Rep. 1, 6, 11; 2, 39, 66; id. Off. 1, 34, 123; id. Tusc. 3, 9, 19; id. Rosc. Am. 47, 137; Caes. B. G. 5, 35 al.—
- 2 Rarely by vero: quidam saepe in parvā pecuniā cognoscuntur quam sint leves, quidam, etc., sin vero erunt aliqui, etc., Cic. Lael. 17, 63.
si a verbo primae conjugationis componantur, semper penultima producitur, sin a tertia conjugatione, gaudet correptione
si vellent hominem in seculo potentem ‥ sin ecclesiasticum et eloquentem
si bene sentimus ‥ nobis erit lignum vitae. sin autem, aliter erit
si vobis ‥ adsurrexerit ‥ illum audite; sin autem vos spreverit ‥ et ipse spernatur a vobis
siquis ‥ divadiatus fuerit, viij li. regi emendabit; sin autem, quietus erit erga regem
si eum aquietent quietus sit; sin autem convincatur
si bene agant sua officia, plus aliis proficiunt; sin autem ‥ delinquendi magis ministrant occasiones
diutius manere mihi paternitas vestra hic concedat ‥ sin vero aliud discretioni vestrae placuerit(
si leopardus aliquem mordicus attigerit ‥ sin vero vitata fuerit pernities
si quis ab hereticis ordinatus fuerit, iterum debet ordinari, si irreprehensibilis fuerit; sin minus, deponi oportet
si quid in his cartis te dignum reddere grates / invenias ‥ / sin alias, vati veniam dignare canenti / ‥ tribuere
si quis hoc nostrum donum custodierit ‥ gloriam inolescat; sin aliter ‥ machinatione diaboli fraudis inlectus fuerit
si Deus voluerit ut ingrediar, applaudetis miraculo; sin minus, de cadavere meo facite quod potius vestris insederit animis
excutere de fetido pulvere ‥ ut ‥ beatus sis sperans in eum, sin alias aeternae te manebunt pænae
pendeo, pendes, pependi. sin autem habuerit praepositionem non sic declinatur
ingrediar simplex et sana mente; sin autem / presul in eternum non ero, crede mihi
quae [conjunctiones ] in N desinunt, si A vel I ante eam habuerint, producuntur, ut an, sin, alioquin
sinautem,or ellys
- si+ne, if however, if on the contrary, but if.—After an expressed condition: hunc mihi timorem eripe; si est verus, ne opprimar; sin falsus, ut, etc.—Often with aliter or minus, but if not: sin aliter de hac re est eius sententia, T.: si recte (iudicatum est), id fuit ius; sin aliter, non dubium est, etc.: si . . . facile pa titur; sin minus, etc.: si pares aeque inter se, quiescendum; sin, latius manabit (i. e. sin aliter): id si ita est, etc. . . . sin autem illa veriora.—After an implied condition: primum danda opera est, ne quā amicorum discidia fiant; sin tale aliquid evenerit, ut, etc.: ego adero; atque utinam tu quoque eodem die! Sin quid—multa enim—utique postridie: rursus circumveniebantur; sin autem locum tenere vellent, etc., Cs.: quidam perspiciuntur quam sint leves, quidam . . . sin vero erunt aliqui, etc.
-
…optime. Verum heus tu, hac lege tibi meam astringo fidem Quae vera audivi taceo et contineo optime ; Sin falsum aut vanum aut fictum est, continuo palam est ; Plenus rimarum sum ; hac atque illac perfluo .…
Terence, Eunuchus
-
…. An quia gravius est verberari quam necari Quid autem acerbum aut nimis grave est in homines tanti facinoris convictos Sin, quia levius est, qui convenit in minore negotio legem timere, cum eam in maiore neglexeris At enim…
Sallust, Catilina
-
…fiebat propter aerarii tenuitatem assiduitatemque bellorum, tributum sit conferendum, idque ne eveniat, multo ante erit providendum. Sin quae necessitas huius muneris alicui rei publicae obvenerit malo enim quam nostrae ominari ; neque tamen de nostra, sed…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…qui exercitum hostibus populi Romani tradidit, non qui eum, qui id fecisset, populi Romani potestati tradidit. Sin pars, partitione, hoc modo aut senatui parendum de salute rei publicae fuit aut aliud consilium instituendum aut sua…
Cicero, de Oratore
-
…ut mihi concedas, si potes, nihil praeter id, quod honestum sit, propter se esse expetendum. Sin hoc non licet per Cratippum, at illud certe dabis, quod honestum sit, id esse maxime propter se…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…sit constat fere plena comprehensio. his igitur singulis versibus quasi nodi apparent continuationis, quos in ambitu coniungimus. Sin membratim volumus dicere, insistimus atque, cum opus est, ab isto cursu invidioso facile nos et saepe diiungimus…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…oratoris esse ulla ; sunt enim varia et ad vulgarem popularemque sensum accommodata omnia genera huius forensis nostrae dictionis. Sin autem ea, quae observata sunt in usu ac tractatione dicendi, haec ab hominibus callidis ac peritis animadversa ac…
Cicero, de Oratore
-
…quibus ne illa quidem minima in causis quisquam recte tueri potest, quid huic abesse poterit de maximarum rerum scientia Sin oratoris nihil vis esse nisi composite, ornate, copiose loqui, quaero, id ipsum qui possit adsequi sine…
Cicero, de Oratore
-
…etiam, quae dici voluistis a me, ex ingenti quodam oratorem immensoque campo in exiguum sane gyrum compellitis. Sin veterem illum Periclem aut hunc etiam, qui familiarior nobis propter scriptorum multitudinem est, Demosthenem sequi vultis et si…
Cicero, de Oratore
-
…, te hominem prudentissimum et peritissimum in eis ipsis rebus, quas abs te didicerit, dicendi arte superabit. Sin quae res inciderit, in qua de natura, de vitiis hominum, de cupiditatibus, de modo, de…
Cicero, de Oratore