sive
sive, or if
- I Put once, preserving the conditional signif. of the si (cf., on the other hand, infra, II. B. 2.).
- A After a preceding si (mostly ante-class.): si vivimus sive morimur, Enn. ap. Prisc. p. 880 P. (Ann. v. 384 Vahl.): si media nox est, sive est prima vespera, Plaut. Curc. 1, 1, 4 (4): si ista uxor sive amica est, Ter. And. 216: si nocte sive luce, si servus sive liber faxit, Rogat. ap. Liv. 22, 10: si arborum trunci, sive naves essent a barbaris missae, Caes. B. G. 4, 17 fin.: si ego volo seu nolo, Plaut. Cist. 3, 14 (644): si movero me, seu secari sensero, id. Merc. 2, 2, 40 (311): si speras ... seu tibi confidis, etc., id. Rud. 3, 2, 19 (633); Val. Fl. 1, 837: si te, etc. ... sive haec, etc. ... seu, etc., Ter. And. 293.—
- B Without a preceding si (rare): dehinc postulo, sive aequom'st, te oro, ut, etc., Ter. And. 190 (for which: peto a te, vel si pateris, oro, Cic. Fam. 9, 13, 3): bis denas Italo texamus robore naves, Seu plures complere valent, etc., Verg. A. 11, 327: me seu corpus spoliatum lumine mavis, Redde meis, id. ib. 12, 935; cf.: haec pars dialectica, sive illam dicere malumus disputatricem, Quint. 12, 2, 13: turdus, Sive aliud privum dabitur tibi, devolet illuc, Hor. S. 2, 5, 11; cf. id. C. 1, 6, 19.—
- II Repeated, with a disjunctive sense predominant.
- A Connecting words or phrases in the same construction. or conditional clauses which have the same predicate: sive (seu) ... sive (seu) (in good prose, esp. in Cic., usually sive ... sive; in Caes. often seu ... seu; after the Aug. period often sive ... seu, or seu ... sive); prop. if this or if that be the case, placing the counter propositions on an equality, be it that ... or that; if ... or if; whether ... or, i. e. in either case (the predominant use and signif. in prose and poetry).
- 1 In gen.: qui improbus est, sive subbibit, sive adeo caret temeto, tamen ab ingenio est improbus, Plaut. Truc. 4, 3, 59 (833); so, sive ... sive etiam, Cic. Tusc. 4, 3, 6; Caes. B. C. 1, 27: sive quid mecum ipse cogito, sive quid aut scribo aut lego, Cic. Leg. 2, 1, 1: sive eum ex paludibus elicere sive obsidione premere posset, Caes. B. G. 7, 32: sive regi sive optimatibus serviant, Cic. Rep. 1, 35, 55: ex quo exardescit sive amor sive amicitia, id. Lael. 27, 100: sive tu medicum adhibueris, sive non adhibueris, id. Fat. 12 fin.; cf. id. Fam. 12, 2, 3: sive sub incertas Zephyris mutantibus umbras, Sive antro potius succedimus, Verg. E. 5, 5: seu recte, seu pervorse facta sunt, Egomet fecisse confiteor, Plaut. Trin. 1, 2, 146 (184); Caes. B. C. 3, 61: facilem esse rem, seu maneant, seu proficiscantur, id. B. G. 5, 31; 5, 51; 7, 36; 7, 89; id. B. C. 3, 79; Sall. C. 49, 4; id. J. 103, 2; Verg. G. 3, 49; 4, 25; 4, 33; id. A. 2, 62; 6, 881 al.: quantitas plerumque eidem subjacet, seu modi est seu numeri, Quint. 7, 4, 41: sive dolo, seu jam Trojae sic fata ferebant, Verg. A. 2, 34: sive deae seu sint dirae volucres, id. ib. 3, 262; 4, 240; 7, 199; Liv. 10, 14; Quint. 1, 5, 18; 1, 5, 35; 1, 5, 41; 2, 1, 11; 12, 10, 26: seu magni superas jam saxa Timavi, Sive oram Illyrici legis aequoris, Verg. E. 8, 6; so, seu ... sive, id. A. 1, 218; 10, 109; 11, 528; Ov. M. 4, 321; 4, 639; 15, 324 al. (In Caes. B. C. 2, 27, the MSS. vary between seu ... sive and sive ... sive.)—
- 2 Repeated several times: sive ancillam sive servum sive uxorem sive adulterum, Seu patrem sive avum videbo, Plaut. Am. 4, 3, 15 (1049) sq.; cf. id. ib. prol. 69 sq.; and id. Merc. 2, 2, 35 (306): quibus (Cimmeriis) aspectum solis sive deus aliquis sive natura ademerat, sive loci situs, Cic. Ac. 2 (Luc.), 19, 61: seu furor est: habeo, quae carmine sanet et herbis; Sive aliquis nocuit: magico lustrabere ritu; Ira deum sive est: sacris placabimus iram, Ov. M. 10, 397 et saep. —
- 3 With a corresp. si: sive tu vatem, sive tu omen audieris; sive immolaris, sive avem aspexeris; si Chaldaeum, si haruspicem videris, si fulserit, etc., Cic. Div. 2, 72, 149.—
- B Connecting complete conditional sentences, each with its own conclusion, but always implying that the alternative conclusions are alike steps in the general argument, if, on the one hand ... if, on the other, if ... but if: nam sive timuit, quid ignavius? sive meliorem suam causam fore putavit, quid injustius? Cic. Att. 8, 9, 3: sive enim ad sapientiam perveniri potest, non paranda nobis solum ea, sed fruenda etiam est; sive hoc difficile est, tamen nec modus est ullus investigandi, etc., id. Fin. 1, 1, 3: eis sive creditur, creditur hoc ipsum quod nos arguimus, sive fides non habetur, de adversarii testium fide derogatur, id. Caec. 1, 3; id. Tusc. 1, 18, 42: ut sive abstinuisset Epiro, integra sibi omnia essent: sive venisset, sic quoque spes veniae foret, Liv. 36, 6, 6 sq.; 36, 16, 10; 38, 3, 10; 37, 15, 2: eos seu dedi placeat, dedere se paratos esse, seu supplicio adfici, daturos poenas, id. 7, 20, 7; 27, 14, 1; 30, 40, 7.—
- 2 Instead of sive as a correl., sin or si vero is sometimes found: sive sensus exstinguitur ... quis me beatior? sin vera sunt quae dicuntur, migrationem esse, etc., Cic. Tusc. 1, 41, 97 sq.: sive enim Zenonem sequare, magnum est efficere ... si vero Academiam veterem persequamur, etc., id. Ac. 1, 2, 7: sive enim abscedant, cui dubium esse quin, etc.; sin autem manendum ibi nihilo minus sit, Liv. 37, 15, 2.—
- 3 In this use * si ... sive is found once: si omnes atomi declinabunt, nullae umquam cohaerescent, sive aliae declinabunt, aliae suo nutu recte ferentur, primum, etc., Cic. Fin. 1, 6, 20 B. and K.; cf.: si ... sive in one sentence, I. A. supra; and v. Madv. ad Cic. Fin. p. 45.—
- C On account of the predominant disjunctive sense,
- 1 In the poets and in post-Aug. prose, instead of one sive, sometimes aut, vel, or one of the interrogative particles ne or an is used: (saxum) seu turbidus imber Proluit, aut annis solvit sublapsa vetustas, Verg. A. 12, 685: sive ... sive ... vel, etc., Flor. 4, 2, 79: misero conjux, fatone erepta Creusa Substitit, erravitne viā, seu lassa resedit, Incertum, Verg. A. 2, 739: sive fatali vecordiā an, etc., Tac. A. 11, 26; so, sive ... seu ... an, id. ib. 14, 59.—
- 2 Sometimes also sive stands alone in a purely disjunctive sense, = vel (in Cicero only in the phrases sive quis, sive potius, sive etiam): ut mihi Platonis illud, seu quis dixit alius, perelegans esse videatur, or whoever else said it, Cic. Rep. 1, 17, 29: quid perturbatius hoc ab urbe discessu, sive potius turpissimā fugā? id. Att. 8, 3, 3: te primum rogo, ut (animum) erigas ac resistas, sive etiam ultro occurras negotiis, id. Q. Fr. 1, 1, 1, § 4: Aristarchus et aetate nostrā Palaemon vocabulum, sive appellationem, nomini subjecerunt, Quint. 1, 4, 20: delectandi sive conciliandi officium, id. 12, 10, 59: miracula visa sive ex metu credita, Tac. A. 2, 24: proelium sive naufragium, Just. 2, 9, 20: Romana bella sive Asiana, id. 38, 3, 10.
presbiter aut diaconus faciens fornicationem naturalem ~e sodomitam prelato ante monachi voto iij annis peniteat
melligeris caltarum frondibus seu [gl. vel ] purpureis malvarum floribus incubantes
ut nec nobis nec aliquibus successorum nostrorum regum ~e principum ‥ diminuere aliquid de donatione nostra liceat
vinum non est potum puerorum ~e [AS: ] stultorum, sed senum et sapientumne
arcuata siu criptica
testificacio per litteras episcoporum seu abbatum non est admittenda
pro reformanda pace et concordia seu iniendis treugis
Jacobus et Johannes filii Zebedei, a Christo appellati sunt Boanerges ~e ut melius legitur Boanereem, id est filii tonitrui
omnes ‥ ~e adtonsi, seu laici
~e [AS: ] sis sacerdos, ~e [swa hwæðer AS: ] monachus, seu [swa AS: ] laicus, seu miles, exerce temet ipsum in hocswa
cum dicitur: est existens justitia, non est aliud quam: est justitia: nihil differt in illa ~e dicatur: est justa, ~e: est justitia
si non possit, exuperetur, sicut alterutrum poterit, ~e vivus ~e mortuus [(AS: ], et capiatur omne quod habebitswa cucne swa deadne
girefalconem ‥ ~e sanus sit vel infirmus ‥ domino legato mittat
versum nolunt ‥ vel rithmice seu metrice in Latinum verti, set propter dignitatem ejus Scotice scribi(
considerans quid multis proficere potuisset, ~e culpa esset ~e non esset in fuga
per servicium sergancie, set nescimus ~e per minorem vel majorem
pro reverentissima dilectione Uulfredi archiepiscopi seu etiam pro ejus larga pecuniarum remuneratione
seu etiam cum libertate sicut et ipse illam terram conparare et possedere optenuit
heredes ‥ patrocinium ac protectionem ‥ inveniant. seu etiam familiae liberorum monasteriorum
cum consensu ac licentia meorum optimatum seu pro expiatione piaculorum meorum
terram jam praefatam ‥ tramitibus suae possideat vite deinceps namque sibi succedenti cui voluerit heredi derelinquat; seu predixi, in eternam hereditatem
~e in ‥ utilitatibus fluminum vel captura piscium
seu in alia [sic ] loco mediam partem unius mansiunculae ‥ ~e etiam lxxx carrata ex nostra regali silva huic ‥ munificentiae adjunximus
quam donationem meam volo firmam esse ‥ ut nec ego seu heredes mei aliquid minuere praesumant
nec quicquam operis vel servitii ~e expeditionis michi neque posteris meis ullo tempore monachi reddent
non puero parvo parcentes seu seniori
- 1. of wanneer, klass. alleen na voorafgaand si; ➤ si media nox est sive est prima vespera (Plaut.); si ista uxor sive amica est (Ter.);
- 2. of (bij een te verwaarlozen verschil); ➤ eiecto sive emisso Catilina; proelio sive naufragio; sive potius of liever;
- 3. sīve . . . sīve (soms [Hor.] ontbreekt sive in het eerste lid) en seu . . . seu (ook sive . . . seu, seu . . . sive, sive . . . vel, sive . . . aut, sive . . . an e.a.) (a) hetzij . . . hetzij, bij afzonderlijke begrippen (of) . . . of; ➤ sive casu sive consilio deorum; — sīve quod . . . sīve quia . . . hetzij dat . . . hetzij omdat; (b) (in afh. vr.) of . . . of (dat) (= utrum . . . an).
Etconjunctiva. Occurrit passim.
- conj, or if (cf. vel si): postulo, sive aequomst, te oro, ut, etc., T.: ut mihi Platonis illud, seu quis dixit alius (i. e. vel si quis), or whoever else said it: Bis denas Italo texamus robore navīs, Seu plurīs complere valent, etc., V.: turdus, Sive aliud privum dabitur tibi, devolet illuc, H.— When, of two or more suppositions, it is indifferent which is true or accepted; in the formula, si . . . sive, or si . . . seu, if . . . or if: Si ista uxor sive amica est, T.: si nocte sive luce, si servus sive liber faxit, L.: si arborum trunci, sive naves essent a barbaris missae, Cs.—In the formula, sive . . . sive, or seu . . . seu (poet. also sive . . . seu, or seu . . . sive), be it that . . . or that, if . . . or if, whether. . . or: sive retractabis; sive properabis: sive regi sive optimatibus serviant: seu periculi magnitudine seu animi mobilitate inpulsi, S.: Sive deae seu sint dirae volucres, V.—Often more than twice: sive Sulla sive Marius sive uterque sive Octavius sive qui alius . . . eum detestabilem iudico.—With ellips. of sive in the first clause (poet.): Quo non arbiter Hadriae Maior, tollere seu ponere volt freta, H.—The suppositions are sometimes followed, each by its own conclusion: nam sive timuit, quid ignavius? sive meliorem suam causam fore putavit, quid iniustius?: eos seu dedi placeat, dedere se paratos esse, seu supplicio adfici, daturos poenas, L.—When the second supposition is presented as contrary to the first, it may be introduced, after sive, by sin or si vero: sive sensus exstinguitur . . . quis me beatior? sin vera sunt, etc.: sive enim abscedant, cui dubium esse quin . . . sin autem manendum ibi nihilo minus sit, L.: sive enim Zenonem sequare, magnum est efficere . . . si vero Academiam veterem persequamur, etc.—Correl. with aut or ne (poet.): (saxum) seu turbidus imber Proluit, aut annis solvit sublapsa vetustas, whether . . . or, V.: Substitit, erravitne viā, seu lassa resedit, Incertum, whether . . . or, V.—As a simple disjunctive, or: quid perturbatius hoc ab urbe discessu, sive potius turpissimā fugā?: remotis sive omnino missis lictoribus: te rogo . . . resistas sive etiam occurras negotiis.— Introducing an alternative which is preferred, or rather, or more accurately, or as I should say: eiecto sive emisso iam ex urbe Catilinā, ille arma misit: urbem matri seu novercae relinquit, L.: quam (sagittam) Parthus sive Cydon torsit, V.
-
…quod timore perterritos Romanos discedere a se existimarent, eo magis quod pridie superioribus locis occupatis proelium non commisissent, sive eo quod re frumentaria intercludi posse confiderent, commutato consilio atque itinere converso nostros a novissimo agmine insequi ac lacessere…
Julius Caesar, Gallic War
-
…domo exisset, patrum nostrorum memoria L. ; Cassium consulem interfecerat et eius exercitum sub iugum miserat. Ita sive casu sive consilio deorum immortalium quae pars civitatis Helvetiae insignem calamitatem populo Romano intulerat, ea princeps poenam persolvit .…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, patrum nostrorum memoria L. ; Cassium consulem interfecerat et eius exercitum sub iugum miserat. Ita sive casu sive consilio deorum immortalium quae pars civitatis Helvetiae insignem calamitatem populo Romano intulerat, ea princeps poenam persolvit. Qua in…
Julius Caesar, Gallic War
-
…contendit. Ea res per fugitivos L. ; Aemilii, decurionis equitum Gallorum, hostibus nuntiatur. Helvetii, seu quod timore perterritos Romanos discedere a se existimarent, eo magis quod pridie superioribus locis occupatis proelium non commisissent ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…poposcit. Dum ea conquiruntur et conferuntur, nocte intermissa circiter hominum milia VI eius pagi qui Verbigenus appellatur, sive timore perterriti, ne armis traditis supplicio adficerentur, sive spe salutis inducti, quod in tanta multitudine dediticiorum suam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…circiter hominum milia VI eius pagi qui Verbigenus appellatur, sive timore perterriti, ne armis traditis supplicio adficerentur, sive spe salutis inducti, quod in tanta multitudine dediticiorum suam fugam aut occultari aut omnino ignorari posse existimarent, prima…
Julius Caesar, Gallic War
-
…tamen ista meo valeant contendere amori nescit Amor magnis cedere divitiis. nam sive optatam mecum trahit illa quietem, seu facili totum ducit amore diem, tum mihi Pactoli veniunt sub tecta liquores, et legitur Rubris gemma sub aequoribus…
Propertius, Elegies
-
…invidiam conflaverant usque eo, ut nonnulli equites Romani, qui praesidi causa cum telis erant circum aedem Concordiae, seu periculi magnitudine seu animi mobilitate inpulsi, quo studium suum in rem publicam clarius esset, egredienti ex senatu Caesari…
Sallust, Catilina
-
…eo, ut nonnulli equites Romani, qui praesidi causa cum telis erant circum aedem Concordiae, seu periculi magnitudine seu animi mobilitate inpulsi, quo studium suum in rem publicam clarius esset, egredienti ex senatu Caesari gladio minitarentur .…
Sallust, Catilina
-
…tegat. non ego sum laudi, non natus idoneus armis hanc me militiam fata subire volunt. at tu seu mollis qua tendit Ionia, seu qua Lydia Pactoli tingit arata liquor ; seu pedibus terras seu pontum carpere remis…
Propertius, Elegies