solidamentum
sŏlĭdāmentum, i, n. [solido],
- that which makes firm or solid, a strengthener (late Lat.): corporis (ossa), Lact. Opif. Dei, 7 init.
solidāmentum, ī, n. (solido) = στερέωμα, das Befestigungsmittel, die Befestigung, caeli, Itala (Psalt. Veron.) Daniel 3, 56 u. Augustin. serm. 377: corporis, Lact. de opif. dei 7 in.: pietatis, Augustin. conf. 7, 20, 26: auctoritatis, ibid. 13, 15, 16.
ut quisque fidei ~um in corde perceperit ‥ bona opera in quibus requiescere valeat paret
sicut fides origo virtutum, ita ~um est vitiorum in incredulitate persistere
subintulit quoadusque novella sua plantatio caperet incrementum et ~um
sŏlĭdāmentum, ī, n. (solido), charpente [du corps humain] : Lact. Opif. 7.
Et nisi aqua aliquod Solidamentum haberet, corpora hominum natantia et volucrum non ferret.Wicboldi Quæst. in Octat. apud Marten. tom. 9. Ampl. Collect. col. 319 :
Secunda die disposuit Deus firmamentum, id est Solidamentum sanctarum Scripturarum.Hinc stellarum fixarum orbem veteres
firmamentumvel
Solidamentumvocabant, quod ex materia solida fingebant esse compositum : unde in Missali Mozarabum apud Marten. de Div. Offic. pag. 177. legitur in Cantic.
Benedictus:
Benedictus es in Solidamento cœli,ubi dicimus,
in firmamento cœli.