solidum
solidum, a solid substance; principal (sum of money); security
1 sŏlĭdum, n. adverbial (solidus), fortement : Apul. M. 5, 28.
2 sŏlĭdum, (11) ī, n. pris substt (solidus), ¶ 1 le solide : Cic. Nat. 1, 75 ; solida Cic. Nat. 2, 47, les solides || solido procedere Liv. 44, 5, avancer sur un terrain solide ; per solidum Tac. Ann. 4, 62, sur une base solide ; [fig.] in solido Virg. En. 11, 427, sur du solide = en lieu sûr ¶ 2 totalité dʼune somme : Cic. Rab. Post. 46 ; Hor. S. 2, 5, 65 ; Tac. Ann. 6, 17.
- 1. iets dichts, het vaste, vast lichaam, vaste grond; ➤ -o offendere op iets vasts stoten; in -o procedere op vaste bodem; ~ arboris kern;
- 2. (poët.; postklass.) (metaf.) veiligheid; ➤ in -o locare in veiligheid brengen; in -o esse; bona sua in -o habere;
- 3. het geheel, totale som, gehele kapitaal; ➤ -um solvere of reddere alci;
- 4. (Hor.) het essentiële, echte; ➤ inane abscindere -o het waardeloze van het waardevolle scheiden.
In solidum, vulgo
Promittentes in Solidum bona fide, etc.Charta ann. 1354. apud Baluz. tom. 2. Hist. Arvern. pag. 320 :
Constituerunt se et quemlibet eorum in Solidum deytas, etc.Vide in Solidata.