solido
solido, to make firm, make dense, solidify, compact, strengthen
sŏlĭdo, āvi, ātum, 1, v. a. [solidus], to make firm, dense, or solid; to make whole or sound; to strengthen, fasten together (not ante-Aug., and for the most part only in the pass.; cf.: compono, reficio, stabilio).
- I Lit.: (area) cretā solidanda, Verg. G. 1, 179: locus fistucationibus solidetur, Vitr. 7, 1: terra aëre, id. 2, 3 fin.: aedificia sine trabibus, Tac. A. 15, 43; cf. muri, id. H. 2, 19: ossa fracta, Plin. 28, 16, 65, § 227; Plin. Ep. 8, 20, 4; cf.: hi (nervi) incisi solidantur, Plin. 11, 37, 88, § 218; 24, 16, 95, § 152: cartilago, Cels. 8, 6: fistulae stanno, Plin. 34, 17, 48, § 160 et saep.—Poet.: facies solidata veneno, i. e. against decay, Luc. 8, 691.—
- II Trop.
- A To confirm, establish: rem Romanam, Aur. Vict. Caes. 33, 11: imperium Romanum ex diuturnā convulsione solidatum, Auct. Pan. ad Const. 1: illud etiam constitutione solidamus, ut, etc., establish, ordain, Cod. Th. 15, 9, 1.—
- B To unite: viro uxorem unius corporis compage, Lact. Epit. 6.—
- C To correct: rationes, Ps.-Ascon. ap. Cic. Verr. 1, 36.
solido, āvī, ātum, āre (solidus), dicht machen, I) eig.: u. übtr.: 1) eig.: a) dicht-, derb machen, locum fistucationibus, Vitr.: aream cretā, zukleiben, Verg.: aquam in saxum solidari (sich zu Stein verdichte) dicit, Chalcid. Tim. 323. – b) festmachen, befestigen, muros, Tac.: accessum urbis, Itin. Alex.: fistulas stanno, Plin.: arenae aggestu ad terrae speciem via solidata, Aur. Vict. – 2) übtr.: a) ganz machen, zusammenfügen, ossa fracta, Plin.: fracta, Plin. ep.: nervos incisos, Plin. – b) vollständig machen, Ps. Ascon. in Cic. II. Verr. 1, 36, 92. p. 185, 18 B. – II) bildl., befestigen, rem Romanam, Aur. Vict. de Caes. 33, 11: imperium Romanum tandem ex diuturna convulsione, Auct. inc. pan. Constant. 1, 3: illud constitutione, feststellen, Cod. Theod. 15, 9, 1: contra omnes tempestates et turbines saeculi immobili et inconcussā firmitate solidati, Cypr. de eccl. un. 1.
sŏlĭdō, (14) āvī, ātum, āre (solidus), tr., ¶ 1 rendre solide, consolider, affermir, donner de la consistance, durcir : Virg. G. 1, 179 ; Tac. Ann. 15, 43 ; H. 2, 19 ; Plin. Min. Ep. 8, 20, 4 ¶ 2 [fig.] Décad.
- 1. dicht-, vastmaken, verstevigen, versterken [muros];
- 2. samenvoegen [ossa fracta].
solidō —, —, āre
- solidus, to make firm, make dense, solidify, compact, strengthen: (area) cretā solidanda, V.