solubiliter Save DMLBS solubiliter [LL solubilis+-ter], without vigour, languidly. hic et hec enervis et hoc enerve, i. sine nervo, unde enerviter, et enervitus adverbium, i. solute vel ~er Osb. Glouc. Deriv. 381; Ib. 538 (v. solubilitas).