somniger
somnĭger, gĕra, gĕrum, adj. [somnusgero],
- sleep-bringing (very rare for somnifer): cornua Lunae, Dracont. 1, 212.
somniger, gera, gerum (somnus u. gero), 1) Schlaf bringend, einschläfernd, cornua (lunae), Dracont. de lande dei 1, 214. – 2) erstarren machend, sopor, Orest. tr. 804.
fas idcirco, reor, comprehendere plectra Maronis / somnigeras subito te nunc excire camenas
ut nos instrueres vino somnoque sepultos / somnigeram mentis rumpere segniciem
~geram illius socordiam excitare voluistis
somnĭgĕr, ĕra, ĕrum (somnus, gero), qui envoie le sommeil : Drac. Laud. 1, 214.