somnio
somnio, to dream
- I Lit.: mirum atque inscitum somniavi somnium, Plaut. Rud. 3, 1, 5 (597); so, somnium, id. Mil. 2, 4, 28 (381); 2, 4, 47 (400): aliquid (in somnis), id. Rud. 3, 4, 68 (773); id. Curc. 2, 1, 32 (247); 2, 2, 4 (254); Ter. And. 971; Cic. Div. 2, 59, 121 al.; cf. aurum, Plaut. Stich. 5, 2, 18 (666): ovum, Cic. Div. 2, 65, 134: speciem fortunae querentis, Suet. Galb. 18 al.; cf.: me somnies, me exspectes, de me cogites, Ter. Eun. 194.— With obj.-clause: videbar somniare med ego esse mortuum, Enn. ap. Cic. Ac. 2 (Luc.), 16, 51 (Epich. v. 1, p. 167 Vahl.); Plaut. Mil. 2, 4, 39 (392); Cic. Div. 1, 20, 39; 2, 65, 134 init.; Suet. Aug. 91; 94; id. Claud. 37 al.—With de: hanc credo causam de illo somniandi fuisse, Cic. Div. 2, 67, 140: puer, de quo somniasset, Suet. Aug. 94.—Absol.: totas noctes somniamus, Cic. Div. 2, 59, 121; id. Ac. 2 (Luc.), 16, 51; Plin. 10, 75, 98, § 211; Suet. Ner. 46 al.—Impers. pass.: Aristoteles et Fabianus plurimum somniari circa ver et auctumnum tradunt, Plin. 28, 4, 14, § 54. —
- II Transf., as in Engl. to dream, i. e. to think idly or vainly, to talk foolishly: eho, quae tu somnias! Hic homo non sanus est, what are you dreaming about? Plaut. Merc. 5, 2, 109 (950): quos Summanos somnias? id. Curc. 4, 3, 14 (546): de Lanuvino Phameae erravi; Trojanum somniabam, Cic. Att. 9, 13, 6: ineptias, Col. 1, 8, 2: ah stulte! tu de Psaltriā me somnias Agere, Ter. Ad. 724; Plaut. Pers. 2, 3, 5 (255).—Absol.: vigilans somniat, Plaut. Am. 2, 2, 65 (697); id. Capt. 4, 2, 68 (848): portenta non disserentium philosophorum sed somniantium, Cic. N. D. 1, 8, 18.
➳ dépon. somnior Apul. M. 3, 22 ; 8, 12 ; Petr. 74, 14.
- 1. dromen (van: de; acc.; m. aci.);
- 2. (abs.) fantaseren, zwammen; ➤ philosophi somniantes.
作夢。Hic vigilans somniat 此人醒而吐夢言。\Somniatur pro* Somniat.
Suggest a Translation
See an image
- somnium, to dream: neque ulla (nox) est quā non somniemus: num ille somniat Ea quae vigilans voluit?sees in a dream, T.: Me somnies, T.: med esse mortuum: se peperisse: causa de illo somniandi.—To dream, think idly, imagine: portenta non disserentium philosophorum sed somniantium: Troianum somniaveram, I had vaguely in mind: tu de Psaltriā me somnias Agere, T.
-
…Egone quid velim Cum milite isto praesens absens ut sies ; Noctes diesque me ames ; me desideres ; Me somnies ; me expectes ; de me cogites ; Me speres ; me te oblectes ; mecum tota sis Meus fac…
Terence, Eunuchus
-
…esset in plaustro ; illum perterritum fugisse, mortuum erutum esse, cauponem re patefacta poenas dedisse. quid hoc somnio dici potest divinius Sed quid aut plura aut vetera quaerimus saepe tibi meum narravi, saepe ex te audivi tuum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…toto perspici potest levitas orationis eorum qui omnia cupiunt confundere. quaerimus gravitatis constantiae firmitatis sapientiae iudicium, utimur exemplis somniantium furiosorum ebriosorum illud adtendimus, in hoc omni genere quam inconstanter loquamur non enim proferremus vino aut somno oppresses aut…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…cum Catulo Lucullo Hortensio contuleram. sane in personas non cadebant, erant enim λογικώτερα quam ut illi de iis somniasse umquam viderentur. itaque ut legi tuas de Varrone tamquam ἕρμαιον arripui aptius esse nihil potuit ad id philosophiae genus…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…medici et gubernatoris et imperatoris praesensio est rerum fortuitarum. num igitur aut haruspex aut augur aut vates quis aut somnians melius coniecerit aut e morbo evasurum aegrotum aut e periculo navem aut ex insidiis exercitum, quam medicus, quam…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…at ille uno verbo Testudo. Non potueras hoc igitur a principio, citharista, dicere Defert ad coniectorem quidam somniasse se ovum pendere ex fascia lecti sui cubicularis est hoc in Chrysippi libro somnium ; respondit coniector thesaurum defossum esse…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…quam tribunus plebi C. Gracchus factus esset, et se audisse scribit Coelius et dixisse illum multis. quo somnio quid inveniri potest certius Quid illa duo somnia, quae creberrime commemorantur a Stoicis, quis tandem potest contemnere unum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…sunt enim innumerabiles varietates ; nihil tam praepostere, tam incondite, tam monstruose cogitari potest, quod non possimus somniare. quo modo igitur, haec infinita et semper nova aut memoria complecti aut observando notare possumus astrologi motus errantium…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…qui primus eorum, qui secundus, qui deinde deinceps moriturus esset. sed tribus modis censet deorum appulsu homines somniare uno, quod praevideat animus ipse per sese, quippe qui deorum cognatione teneatur ; altero, quod plenus aër…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…mihi non videntur. oculi enim vera cernentes utuntur natura atque sensu ; animi, si quando vel vaticinando vel somniando vera viderunt, usi sunt fortuna atque casu ; nisi forte concessuros tibi existimas eos, qui somnia pro somniis…
M. Tullius Cicero, De Divinatione