somnolentus
somnolentus (somnulentus), a, um (somnus), schlaftrunken, schläfrig, v. leb. Wesen, Solin. 20, 7. Apul. met. 1, 26: von Zuständen, gravedo, betäubende Wirkung, Apul. met. 10, 26.
phlegmata tardos, ~os, obliviosos generant
si usque nunc [fuisti ] ~us ‥ a modo [debes esse ] vigil
~us amicus media nocte propter improbitatem pulsantis surrexit
presbyter ~us, lecto supinus jacens, et potum, quo trans modestiam sumpto madebat, vix digerere valens
phlegmaticus, hic ~us, piger, in sputamine multus
ab hac increpatione dormit, qui ex dissimulatione divina ~e securitati se tradens, dissimulantis patientiam non attendit parturire impenitentis repulsam
qualiter lapsos erigant, desides adhortentur, excitent ~os
ut prosperitas te totaliter dormire non faciat, tamen te ~um aliquando reddit
non ergo sit [prepositus ] piger vel sompnolentus, sed efficaciter et continue comodum domini adipisci nitatur et exorare
infirmantes visitare, ociosos increpare, sompnolentes excitare
hii ‥ milites plures erant Veneris quam Bellone, ‥ ad dicendum vigiles, ad faciendum acta martia ~i
quem ‥ veritatis spiritus non illustrat, de arte sompnolenta frustra confidit
somnŏlentus (-ŭlentus), a, um (somnus), assoupi : Apul. M. 1, 26.