somnolentia
somnolentia (somnulentia), ae, f. (somnolentus), die Schläfrigkeit, das schläfrige Wesen, Augustin. serm. fr. 8. § 5 extr. Sidon. epist. 2, 2. § 13.
occupet et stupidum jam somnōlentia sensum
ego [sum ] ~ia, qua oppressus tarde ad confitendum Deo surrexisti
inter ~iam vel extasim, ut ille jurejurando adstipulatur, vidit eminus coelum apertum super Augustinianum templum
si quis ministrorum vel temulentia vel ~ia victus, matutinis non affuisset
caput patitur gravitatem propter ~iam magnam
per incuriam et sompnolenciam unius histrionis et malam custodiam luminis candele hec mala evenerunt
post ~iam modicam cum evigilasset, cepit subridere
de qua [sc. acedia ] nascitur ~ia, pigritia operis boni, instabilitas loci, pervagatio de loco in locum
hujus [sc. sacerdotis ] ‥ officium debet esse ‥ glirem ~ie ‥ aliaque bestialia vitia in se occidere
licet hec sompnolentia perfidie sit fidei stimulis excitanda
cum ‥ superfluitates noxias recidere molior, utpote verbositatis, curiositatis, et ~ie aliasque hujusmodi
ut nec sollicitudinem tuam ulla tibi delectatio temporalis extorqueat, nec diligentiam tuam ~ia damnosa corrumpat
hec ‥ avis [alauda ] desides arguit ~ie, et contemplativorum studia ex parte representat
somnŏlentĭa (-ŭlentĭa), æ, f. (somnolentus), somnolence : Sid. Ep. 2, 2.