spurcamen
Could not find spurcamina in Logeion dictionaries.
spurcamina Noun: neuter accusative plural, Noun: neuter nominative plural, Noun: neuter vocative plural of spurcamen
spurcāmen, ĭnis, n. [spurco],
- dirt, filth, Prud. Cath. 9, 56.
spurcāmen, inis, n. (spurco), der Unflat, Prud. cath. 9, 56.
spurcāmĕn, ĭnis, n. (spurco), ordure : Prud. Cath. 9, 56.
ContritaPro Spurcities utitur Prudent. Cathemer. 9. 59 :est namque gens ultore Anstiguo Francigena quæ Spurcaminum erat sorde nimium plena.
Gregis suilli sordida Spurcamina.