spurcitia
spurcĭtĭa, ae (nom. collat. form spurcĭtĭes, Lucr. 6, 977; abl. spurcitie, Ap. Met. 8, 28, 13), f. [spurcus], filth, dirt, smut, dung (rare; not in Cic.).
- I Lit., Col. 1, 5, 8; 12, 17, 2; Plin. 33, 4, 21, § 69; plur., Varr. R. R. 3, 16, 17: spurcitias suum laudant, Plin. 17, 9, 6, § 52.—
- II Trop.: alicujus, Afran. ap. Non. 393, 33: patris, id. ib. 394, 4.
spurcitia, ae, f. u. spurcitiēs, ēī, f. (spurcus), der Unflat, die Unflätigkeit, Form -a, Colum. 1, 5, 8 u.a. Plin. 33, 69: Form -es, Lucr. 6, 977. Apul. met. 8, 28: Plur., Varro r.r. 3, 16, 7: suum spurcitiae, Plin. 17, 52: spurcitias omnes emendare, Sex. Placit. de medic. 11, 8. – im moral. Sinne, spurcitia patris, Afran. com. 54: improbi, ibid. 164.
aqua ‥ nimis turbida et omni ~iarum sorde horrida
quem lurida leprae ~ia ‥ elefantino tabo contexerat
de ‥ hircorum ‥ mactatis carnibus et ~iis sanguinum
Judas antiquitus quando nephariam / ventris nepharii fudit spurciciam
carnalis cloacae ~ias [gl.: feditates, immunditias ] exhorruit
regnum vestrum purgatum est ~ia Britonum
quod se caelibes castos et ab omni ~iae [gl.: foeditatis, immunditiae ] sentina ‥ immunes arbitrentur
nubs ‥ castissimum ‥ Mariae virginis gremium humanae corruptionis ~ia et virili complexu carens praefigurat
obscenae cupiditatis ~a succensus
diaconos ‥ a pueritia sua sempe in stupris ‥ adulteriis et in omnibus ‥ ~iis vitam ducentes
flagitia i. vitia i. ~ia,fyrendæda ,mandæda , scelera
ejectis neglegentium clericorum ~iis [AS: ]fylþum
sodomiticis ‥ ~iis fedi catamite ‥ turpiter abutebantur
auditis ‥ terre illius et gentis tam enormitatibus quam ~iis
pantheon ‥ in quo ipse, eliminata omni ~ia, fecit ecclesiam sanctae Dei genetricis
vir apostolicus ‥ / spurcitiam excludens, simul omnia et idola pellens, / consecrat ecclesiam Christi genetricis
ut quae dedita eras [Britannia ] idolorum ~iis, ad honorem Christianae religionis ‥ pervenias
Christicolas habitatores interemerunt [ethnici ], ~iisque suis abominabiliter sacra polluerunt
templum ‥ ejectis idolis et omni ydolorum ~ia dedicavit ad honorem beate Marie
spurcĭtĭa, (16) æ, f. , Col. Rust. 1, 5, 8, et spurcĭtĭēs, ēī, f. , Lucr. 6, 977, (spurcus), saleté, ordures, immondices, cf. Varro R. 3, 16, 7 ; Plin. 17, 52 ; Afran. 54 ; 164.
- 1. (pre- en postklass.) smerigheid;
- 2. (poët.) (metaf.) verdorvenheid.