About
Menu

spurco

spurco, to defile

spurco, no perf., ātum, 1, v. a. [spurcus], to make filthy, to befoul, defile (rare; syn.: polluo, contamino).
  • I Lit.: si quis fimo aliquem pertuderit, luto oblinierit, aquā spurcaverit, Dig. 47, 11, 1: vinum, ib. 9, 2, 27: ex istoc loco spurcatur nasum odore inlutili, Plaut. Men. 1, 2, 57 (166).—*
  • II Trop.: senectus Spurcata impuris moribus, Cat. 108, 2.—P. a.: spurcātus, a, um, sup.: helluo spurcatissimus, most foul, Cic. Dom. 10, 25 B. and K.

Saved

Recent