About
Menu

stipatim

stipatim [CL stipatus p. ppl. of stipare+-im] 1 (in gl.) in a compressed or compact manner. concretim, accumulatim ‥ ~im, spissim Osb. Glouc. Deriv. 141; ~im ‥ cumulatim ‥ aggregatim Ib. 555. 2 (of people) in a manner characterized by crowding or thronging together, in a crowd, in a throng. ibique commanens hostes, suis ~im confertis in unum V. Neot. A 14; qualiter plebs devota pastoris sui, quasi ad agonem properantis, vestigia ~im ejulando prosequeretur V. Thom. A 44; quorum [vatum] sodalitio cirrati pubete dicacula disertitudine facundati ~im [v. l. dense] admiscebantur, qui se ab ipsis tenelle infantie crepundiis in autenticis matris Grammatice assidelis ubertim alumpnatos profitebantur Osb. Glouc. Deriv. 2.

Saved

Recent