stipatrix
stipātrix, trīcis, adj. f. [stipator],
- attendant upon, thronging in attendance: turmae stipatrices, Ambros. Hexaëm. 5, 16, 53.
stīpātrīx, trīcis, f. (Femin. zu stipator), als Begleiterin umringend, umgebend, attribut., turmae stipatrices, Trabantenhaufen, Ambros. hexaëm. 5, 16, 53.
at turba precandi / stipatrix juveni fas invidet
stīpātrīx, īcis, f. de stipator : Ambr. Hex. 5, 16, 53.